دسته‌ها
پا مقالات

درمان پای پرانتزی خفیف با بریس، ماساژ، ورزش و فیزیوتراپی

پای پرانتزی به وضعیتی گفته می‌‌شود که پاها از ناحیه زانو به سمت بیرون خم می‌شوند حتی هنگامی ‌که مچ پاهای خود را به هم می‌چسبانید زانوها به هم نزدیک نخواهند شد. به پای پرانتزی ژنوواروم نیز گفته می‌‌شود اما برای آنکه بتوانید بهتر این اختلال را درک کنید باید ابتدا تراز طبیعی پاها را درک کنید. در حالت طبیعی هنگامی‌ که می‌ایستید ران زانو و مچ پای شما در یک راستا قرار می‌‌گیرند به عبارت دیگر هنگامی ‌که به رسم کردن یک خط از ناحیه لگن تا مچ پای خود می‌پردازید این خط به طور مستقیم از مرکز زانوها عبور می‌کند. در صورتی که این خط از قسمت داخل زانو رد شود به این وضعیت پای پرانتزی می‌گویند و در صورتی که این خط از بیرون زانو رد شود به آن پای ضربدری یا ژنوواروم می‌گویند. در برخی موارد انجام دادن برخی تمرینات ورزشی و استفاده از بریس می‌‌تواند کمک کننده باشد در غیر این صورت از روش‌های دیگری برای اصلاح پای پرانتزی استفاده می‌شود.

چه موقع پزشک به پرانتزی شدن پا به دلایل پاتولوژیکی مشکوک می‌شود؟


پزشک در مواردی به پرانتزی شدن پا به دلایل پاتولوژیکی می‌‌شود که یک یا چند مورد از علائم زیر در بیمار مشاهده شود:

  • پرانتزی شدن شدید پاها
  • انحراف یک پا به سمت بیرون
  • چاقی و اضافه وزن
  • کوتاه بودن قد

علل پرانتزی شدن پاها چیست؟ 


برخی از دلایل پرانتزی شدن پاها به شرح زیر می‌باشد:

کمبود ویتامین دی 

پرانتزی شدن پاها در کودکان مبتلا به کمبود ویتامین دی دیده می‌‌شود که استخوان‌های آنها استحکام لازم را ندارد و این امر باعث می‌شود که پاهای آنها پرانتزی شود.

جایگزین نشدن بافت قدیمی استخوان توسط بافت سالم

بدن به طور طبیعی به جایگزین کردن بافت قدیمی استخوان با بافت جدید می‌پردازد اما گاهی اوقات این روند مختل می‌‌شود و بر روی ترمیم و بازسازی استخوان تاثیر می‌گذارند و این فرآیند باعث پرانتزی شدن پاها خواهد شد.

اختلال در رشد استخوان 

  • اختلال در رشد استخوان که تحت عنوان تیبیا وارا نیز شناخته می‌‌شود و باعث می‌‌شود مچ پا به سمت داخل و از آنها به سمت بیرون بچرخند و این وضعیت به صورت پرانتزی شدن پاها خودش را نشان می‌دهد و تا دوران نوجوانی ادامه می‌یابد و در صورتی که درمان نشود و به آن توجه نشود باعث بروز آرتروز خواهد شد.
  • تشکیل استخوان‌های غیر عادی در زانو نیز باعث به وجود آمدن ژنوواروم می‌‌شود که منجر به بروز درد در هنگام راه رفتن یا ایستادن نخواهد شد اما در هنگام راه رفتن باعث ناراحتی می‌شود.

آرتروز در افراد مسن 

آرتروز باعث پرانتزی شدن پاها می‌شود. در این اختلال بافت مفاصل زانو تخریب می‌شود و باعث بروز درد و سفتی مفاصل افراد مسن خواهد شد.

عفونت 

عفونت باعث بروز اختلال در روند رشد طبیعی استخوان‌های بدن می‌شود و زمینه بروز پرانتزی شدن پا و سایر مشکلات اسکلتی را فراهم خواهد کرد. سرطان نیز می‌تواند یکی از دلایل پرانتزی شدن پاها در افراد مسن باشد.

شکستگی استخوان‌ها 

در صورتی که استخوان‌های پا دچار شکستگی شوند اما به طور صحیح ترمیم نشوند می‌‌توانند باعث پرانتزی شدن پا شوند.

علائم و نشانه‌های پای پرانتزی چیست؟ 


علائم و نشانه‌های پای پرانتزی چیست؟

علائم و نشانه‌های پای پرانتزی در کودکان به شرح زیر می‌باشد:

  • هنگامی ‌که کودک می‌ایستد یا راه می‌رود مچ پاهای او به هم نزدیک می‌شوند و زانوهای او از هم فاصله می‌‌گیرند.
  • شما می‌توانید شاهد صاف شدن و از بین رفتن قسمت بیرونی پاشنه کفش کودک خود باشید.
  • پرانتزی شدن پا می‌تواند به صورت متقارن یا نامتقارن به وجود بیاید.
  • کودک دچار صافی کف پا خواهد شد.
  • پای پرانتزی در اکثر مواقع بدون علامت است اما صافی کف پا می‌تواند باعث بروز سایر مشکلات شود.

پای پرانتزی چگونه تشخیص داده می‌شود؟


معمولاً تشخیص پرانتزی شدن پاها از طریق انجام معاینه جسمانی محقق می‌شود با این حال پزشک به بررسی دقیق پاها می‌‌پردازد تا بتواند علت پرانتزی شدن پاها و شدت بروز آنها را مشخص نماید. به طور کلی ارزیابی به موقع و زود هنگام پای پرانتزی اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا در این شرایط امکان اصلاح هرچه سریع تر پاها وجود دارد. پزشک به انجام ارزیابی‌های اولیه از پا خواهد پرداخت و سپس درخواست انجام عکس برداری توسط اشعه ایکس از استخوان‌های پا را خواهد داد تا بتواند بهتر وضعیت پاها را ارزیابی نماید. انجام آزمایش خون نیز می‌‌تواند وجود عوامل دیگری از قبیل نرمی استخوان یا سایر اختلالات پزشکی که باعث پرانتزی شدن پاها می‌شوند را مشخص نماید. از آنجایی که این اختلال با گذر زمان بدتر می‌شود می‌تواند ناتوان کننده باشد و باعث درگیر شدن کف پا، مچ پاها، زانوها و لگن شده و در صورتی که درمان نشود می‌تواند باعث بروز آرتروز شود.

چرا باید به درمان پای پرانتزی پرداخت؟ 


حتی اگر پای شما هنوز توانایی عملکردی خود را دارند و بر روی توانایی حرکتی شما تاثیری نگذاشته اند باید به درمان پای پرانتزی بپردازید تا از میزان درد کم شود و از بروز مشکلات بیشتر در آینده جلوگیری گردد. عضلات پا به صورت دوتایی کار می‌‌کنند و در برخی بیماری‌های عصبی در پای پرانتزی قدرت عضلات نابرابر است که این امر بر روی مفاصل ران و لگن و مچ پا تاثیر می‌‌گذارد و باعث بروز درد خواهد شد. پرانتزی شدن پاها باعث می‌‌شود که فشار بسیار زیادی به قسمت داخلی زانو وارد شود و با گذر زمان ریسک بروز استئوآرتریت زانو را افزایش دهد. اگر شما دچار چاقی و اضافه وزن هستید و پای شما پرانتزی شده است فشار زیادی به مفاصل پای شما وارد می‌‌شود که این امر می‌‌تواند باعث بدتر شدن درد مفصل شود. در نهایت غضروف مفاصل به ویژه مفاصل زانو شروع به منحرف شدن خواهد کرد و باعث می‌شود که استخوان‌ها روی یکدیگر ساییده شوند. پرانتزی شدن پاها باعث می‌شود که حالت کلی بدن تغییر کند و این امر باعث بروز درد کمر خواهد شد در نهایت پرانتزی شدن پا از لحاظ زیبایی مشکل ایجاد می‌‌کند و بر روی اعتماد به نفس شما تاثیر خواهد گذاشت.

بهترین روش برای درمان پای پرانتزی خفیف چیست؟ 


انتخاب طرح درمان بر اساس فاکتورهای متعددی انجام می‌شود که برخی از آنها به شرح زیر می‌باشند:

  • ماهیت بیماری و میزان پیشرفت آن
  • شدت بیماری
  • سن کودک
  • کوتاهی استخوان
  • وجود ناهنجاری یا کج شدن خط مفصل زانو

 همه این فاکتورها به پزشک برای انتخاب یک برنامه درمانی مناسب کمک خواهد کرد.

 درمان پای پرانتزی خفیف  


هدف از درمان پای پرانتزی خفیف اصلاح مطابقت پاها، جلوگیری از پیشرفت بیماری و جلوگیری از بازگشت مجدد بیماری است. پای پرانتزی خفیف معمولاً با رشد طبیعی کودک برطرف می‌شود. استفاده از اسپلینت کفی طبی و ورزش درمانی و فیزیوتراپی فقط برای آن دسته از کودکان مفید است که در پاهای خود درد را احساس می‌کنند. در صورتی که یک کودک دچار پای ضربدری یا پای پرانتزی شده باشد و وضعیت یک پای او بدتر از پای دیگر باشد، دچار بد شکلی شدید پا باشد یا مشکل او بدتر شده باشد یا سابقه تروما و عفونت را دارد مراجعه به متخصص ارتوپدی برای مشاوره ضروری خواهد بود.

تحت نظر بودن کودک  

گاهی اوقات پزشک فقط تحت نظر بودن کودک را توصیه می‌کنند وضعیت پای کودک عکس می‌‌گیرد و چند ماه بعد این عکس را با عکس بعدی مقایسه خواهد کرد و روند صاف شدن پاها را ارزیابی می‌‌نماید. در برخی موارد بسیار نادر در صورتی که کودک بزرگ شده باشد به استفاده از بریس یا حتی انجام عمل جراحی نیاز خواهد داشت.

مصرف مکمل 

مصرف مکمل برای درمان پای پرانتزی

به هیچ عنوان اهمیت رژیم غذایی صحیح را در بهبود عملکرد و فعالیت بدن خود دست کم نگیرید و اگر فرزند شما دچار کمبود ویتامین است باید فوراً به درمان آن بپردازید زیرا کمبود ویتامین می‌‌تواند باعث بروز پرانتزی شدن پاها یا بدتر شدن شدت آن شود. کلسیم و ویتامین دی نقش مهمی را در اصلاح پای پرانتزی ایفا می‌کنند. گنجاندن مکمل اسیدهای چرب امگا در رژیم غذایی می‌‌تواند در بهبود پای پرانتزی بسیار مفید باشد. این اسیدهای چرب به راحتی در دانه‌های روغنی و ماهی‌های روغنی یافت می‌‌شوند و وجود آنها برای ساخته شدن پا و حفظ برخی بافت‌های خاص در بدن کودک شما ضروری است. اسیدهای چرب امگا یک بخش مهم از فرایند درمان جامع و طبیعی پای پرانتزی محسوب می‌شوند.

استفاده از بریس 

استفاده از بریس برای درمان پای پرانتزی

استفاده از بریس سفارشی در مواردی که کودک دچار نرمی استخوان یا بیماری بلانت خفیف است می‌تواند مفید باشد اما همه کودکان می‌توانند بریس را تحمل کنند زیرا فرآیند درمان با آن ممکن است تا ۱۸ ماه طول بکشد.

ماساژ درمانی

ماساژ درمانی برای درمان پای پرانتزی

ماساژ درمانی یک روش سودمند برای رفع پای پرانتزی است. این روش درمانی فقط در مراحل اولیه بیماری مفید است زیرا با گذر زمان استخوان‌ها و عضلات رشد می‌کنند و سفت تر خواهند شد. شما برای بهره گرفتن از خدمات ماساژ باید به متخصص ماساژ مراجعه کنید تا به طور صحیح و به شکل طبیعی اثر پای پرانتزی شما بپردازد. در صورتی که ماساژ درمانی به طور منظم انجام شود می‌‌توانید به طور طبیعی به اصلاح مشکل پرانتزی بودن پای خود بپردازید.

ورزش درمانی 

ورزش درمانی برای اصلاح پای پرانتزی با مزایای متعددی همراه است. تقویت عضلات پا باعث می‌شود که حالت کلی بدن بهبود پیدا کند و به بروز برخی مشکلات از قبیل درد کمر به حداقل برسد. از آنجایی که عضلات به صورت دوتایی کار می‌‌کنند معمولاً مشکلی که پیش می‌‌آید این است که یک مجموعه از عضلات ضعیف می‌‌شوند و طول آنها افزایش می‌یابد حال آنکه عضلات سمت دیگر شما کوتاه و سفت خواهند شد. عضلات چرخاننده که به خم شدن مفصل کمک می‌‌کنند بیشتر سفت می‌شوند. ورزش درمانی بر روی عضلات ضعیف پا تمرکز دارد تا به تعادل در آنها بپردازد و باعث صاف شدن استخوان‌های شود که این عضلات به آنها متصل هستند. عضلات ضعیف در سایر نقاط باعث به وجود آمدن پای پرانتزی یا بدتر شدن آن خواهند شد به عنوان مثال عضلات چرخاننده لگن به چرخش لگن به سمت عقب و چرخش استخوان ران به سمت خارج و جدا کردن زانوها کمک می‌کنند. تلاش برای اصلاح حالت پرانتزی پا به کمک ورزش مستلزم صرف زمان است و شما باید صبور باشید. شما باید با متخصص فیزیوتراپی که در زمینه درمان پای پرانتزی تخصص دارد صحبت کنید تا تمرینات ورزشی موثر و مناسب را برای شما طراحی نماید و نحوه انجام صحیح آنها را به شما یاد دهد. متخصص فیزیوتراپی به ارزیابی عضلات ضعیف و بسیار سفت شما می‌پردازد و یک برنامه مناسب را بر اساس نیازهای شما طراحی خواهد کرد. ورزش درمانی در کودکان در مقایسه با بزرگسالان با تأثیرات بیشتری همراه است زیرا اختلالات وضعیتی بدن در دوران بزرگسالی ثابت شده اند. در صورتی که مدت زیادی از بروز پای پرانتزی بگذرد بر روی رشد استخوان‌ها تاثیر خواهد گذاشت و استخوان‌ها با ورزش کردن تغییر نخواهد کرد. پیلاتس و یوگا و سایر تمرینات ورزشی که به صورت تخصصی برای هدف قرار دادن برخی از عضلات خاص و تقویت آنها طراحی شده اند می‌توانند به شما کمک بسیار زیادی نمایند. یکی از مزایای قابل توجهی ماساژ درمان این است که باعث شل شدن عضلات سفت بدن خواهد شد. به خاطر داشته باشید که شما باید با آن دسته از عضلات خود ورزش کنید که خیلی سفت شده اند و به تقویت نیاز دارند. هر نوع تمرین ورزشی که انتخاب می‌‌شود باید در کنار ماساژ درمانی و تمرینات کششی و همچنین تمرینات تقویتی انجام شود تا نتایج دلخواه به دست بیاید. برخی از این تمرینات ورزشی که می‌توانند به شما کمک کنند به شرح زیر می‌باشند و شما باید همه آنها را تا حد امکان انجام دهید:

تقویت زانو 

تقویت زانو برای درمان پای پرانتزی

  • یک پای خود را بالا بیاورید و آن را از ناحیه زانو خم کنید و سپس به آرامی آن را به همراه دست‌های خود به سمت قفسه سینه بکشید.
  • به پشت دراز بکشید و زانوهای خود را خم کنید و یک شی را بین پای خود قرار دهید. به عنوان مثال می‌‌توان از یک وزنه سبک استفاده کنید و به تدریج که قوی تر شدید از یک وزن سنگین تر استفاده نمایید و با فشار دادن پای خود به هم وزنه را در جای خود نگه دارید. زانوهای خود را خم کنید تا جایی که پاشنه شما به باسن تان برسد سپس پای خود را بکشید.
  • حرکات اسکات و لانج برای عضلات چرخاننده ران بسیار مفید هستند و در صورت نیاز می‌توانید از یک عدد صندلی یا کانتر آشپزخانه برای حفظ تعادل استفاده کنید.

یوگا 

یوگا به بهبود انعطاف پذیری و مطابقت بدن کمک می‌کند. برخی حرکات از قبیل خم شدن به سمت جلو، حرکت شوالیه و حرکت صورت گاو می‌تواند به اصلاح مشکل پرانتزی شدن پاها کمک کند. شما می‌توانید برای نزدیک کردن پای خود به هم از طناب مخصوص یوگا استفاده کنید.

پیلاتس 

پیلاتس می‌‌تواند به تقویت عضلات به ویژه عضلاتی که بر روی لگن و کمر تاثیر می‌گذارند کمک کند. بازوی بالرین و حرکت چرخش به سمت بالا می‌‌تواند کمک کننده باشد. شما می‌توانید به پشت دراز بکشید و هر دو پای خود را بالا ببرید و آنها را به هم بچسبانید و به سرعت آنها را به سمت بالا و پایین تکان دهید سپس بالا تنه خود را از زمین جدا کنید و عضلات شکم خود را منقبض نمایید.

درمان پای پرانتزی شدید


روش‌های جراحی برای درمان پای پرانتزی شدید به شرح زیر می‌باشد:

جراحی همی‌ اپی فیزیودز برای هدایت رشد 

در انتهای استخوان‌های بلند صفحات رشد قرار دارند که وظیفه افزایش طول استخوان را در دوران رشد کودک بر عهده دارند. کند کردن روند رشد در یک طرف از صفحه رشد می‌‌تواند باعث اصلاح تدریجی حالت پرانتزی پای کودک شود. این روش به کمک یک صفحه کوچک و دو عدد پیچ مخصوص انجام می‌شود تا به فرآیند بهبود کمک نماید. این روش جراحی ساده است و با خونریزی کمی همراه می‌‌باشد و قابل بازگشت است. فرآیند اصلاح به تدریج انجام می‌شود و می‌تواند ۶ تا ۱۲ ماه طول بکشد. کودک می‌‌تواند پس از جراحی شروع به راه رفتن کند و نیازی به گچ گرفتن و استفاده از بریس نخواهد داشت.

اصلاح تدریجی پای پرانتزی با استفاده از ثابت کننده‌های خارجی 

می‌توان به تدریج و با استفاده از ثابت کننده‌های خارجی به اصلاح پای پرانتزی پرداخت. جراح به برش استخوان می‌‌پردازند و یک قالب خارجی را به کمک پیچ و مهره روی بخش متصل به استخوان قرار می‌دهد. پزشک یک برنامه روزانه را در اختیار پدر و مادر کودک قرار می‌دهد و مواردی که باید رعایت کنند را توضیح خواهد داد. کودک می‌‌تواند با وجود این ثابت کننده و بدون احساس درد و انجام همه کارهای روزمره خود بپردازد، دوش بگیرد، راه برود و بخوابد. استخوان به تدریج اصلاح می‌شود و کودک باید هر چند وقت یک بار به پزشک مراجعه کند تا پزشک از مناسب بودن همه شرایط او اطمینان حاصل نماید و با توجه به نتایج حاصل از عکس برداری توسط اشعه ایکس از زانو پزشک برنامه درمان را بازبینی خواهد کرد تا نتایج بهتری را به دست بیاورد. پس از اصلاح زانوی کودک، باید به بیمارستان مراجعه کند تا ثابت کننده خارجی برداشته شود.

استئوتومی  

در این روش استخوان برش داده می‌شود و فرآیند اصلاح کامل در اتاق جراحی انجام خواهد شد و معمولاً پزشک پیچ و مهره فلزی را وارد استخوان می‌کند تا بتواند استخوان را برش بدهد و ثابت نماید سپس پای کودک باید به مدت ۶ تا ۸ هفته درون گچ قرار داده شود تا استخوان اصلاح شود. در این روش کودک اجازه راه رفتن ندارد تا مشکل پای او برطرف شود.

دسته‌ها
شانه درد مقالات

درمان شانه یخ زده یا فروزن شولدر با فیزیوتراپی، شاک ویو و ورزش

شانه منجمد اصطلاح رایج‌تر نوعی بیماری مفصل شانه به نام کپسولیت چسبنده شانه است. شانه منجمد هنگامی رخ می‌دهد که بافت‌های اطراف مفصل شانه ضخیم و سفت شوند.

با گذشت زمان، بافت اسکار می‌تواند گسترش یابد، فضای اطراف مفصل شانه را محدود کرده و حرکت را به تدریج مهار می‌کند.

شیوع شانه یخ زده در زنان بیشتر از مردان است و معمولاً در افراد بین 40 تا 60 سال دیده می‌شود. علائم آن شامل تورم، درد و سفتی است که معمولاً در یک شانه رخ می‌دهد. معمولاً این بیماری دو تا نه ماه طول می‌کشد تا توسعه پیدا کند.

علائم شانه یخ زده چیست؟ 


علائم شانه یخ زده چیست؟

شانه یخ زده یا شانه فریز شده یک وضعیت پیشرونده است که اغلب با درد در مفصل شانه در حین حرکت شروع می‌شود. ابتدا با افزایش درد و پس از آن با کاهش میزان تحرک پیشرفت می‌کند.

هر کسی که در یک یا هر دو شانه خود درد و یا سفتی را تجربه می‌کند باید به پزشک خود مراجعه کند، به خصوص اگر این درد بیش از هفت روز ادامه داشته باشد یا سفتی پیشرفت کند.

سه مرحله برای پیشرفت یخ زدگی شانه وجود دارد:

فاز در حال انجماد (2 – 9 ماه) 

فاز انجماد یخ زدگی شانه با افزایش تدریجی درد مفاصل شروع می‌شود. احتمالاً درد در اطراف شانه گسترش می‌یابد و شب‌ها بدتر می‌شود، به طوری که خوابیدن روی قسمت آسیب‌دیده ناراحت‌کننده خواهد بود.

فاز انجماد (4 – 12 ماه) 

در مرحله انجماد، درد شانه پایدار خواهد بود و سفتی مشاهده می‌شود. کارهای روزمره عادی مانند بلند کردن اجسام با وزن متوسط ​​یا حرکات پیچیده دشوارتر می‌شوند. از بین رفتن ماهیچه‌های شانه یک خطر در این مرحله است زیرا شانه برای جلوگیری از درد بسیار کم استفاده می‌شود.

مرحله ذوب (5 – 12 ماه)

اگر درمان مؤثر باشد و التهاب کاهش یابد، بیماری وارد مرحله ذوب می‌شود. دامنه حرکت به آرامی ترمیم می‌شود و درد به تدریج کاهش می‌یابد، اگرچه ممکن است هر از گاهی با بازگشت حرکات دوباره ظاهر شود.

چه عواملی باعث ایجاد شانه منجمد می‌شود؟


اگرچه علت اصلی خشکی شانه ناشناخته است اما اعتقاد بر این است که وقتی مفصل شانه (کپسول) ملتهب می‌شود، خشکی شانه ایجاد شده و باعث ایجاد بافت اسکار در اطراف مفصل می‌شود. این کار فضای کمتری برای حرکت استخوان بازو (هومروس) باقی می‌گذارد و با افزایش التهاب و زخم  به آرامی سفت می‌شود.

دو دسته شانه یخ زده (کپسولیت چسبنده شانه) وجود دارد:

  • اولیه – هنگامی که هیچ بیماری یا حادثه‌ای آشکاری از قبل وجود نداشته باشد که وقوع آن را توضیح دهد
  • ثانویه – هنگامی که رویدادی مانند تروما، جراحی یا بیماری رخ داده است که احتمالاً باعث التهاب شده است

فروزن شولدر اولیه اغلب در افراد دیابتی، افراد با عدم تعادل هورمونی، سیستم ایمنی ضعیف یا مستعد التهاب مفاصل رخ می‌دهد.

شانه فریز شده ممکن است در بین مبتلایان به دیابت (به ویژه دیابتی‌های وابسته به انسولین) شایع‌تر باشد زیرا مولکول‌های گلوکز در چسبندگی به فیبرهای کلاژن در کپسول مفصل قرار دارند. همچنین احتمال درگیر شدن هر دو شانه در دیابتی‌ها بیشتر است.

تغییرات هورمونی ممکن است مسئول بروز بیشتر فروزن شولدر در بین زنان باشد، به ویژه در خانم‌های یائسه.

شانه منجمد ثانویه می‌تواند بعد از عدم تحرک بالای بدن به مدت طولانی به دلیل آسیب‌دیدگی، بیماری، یا جراحی رخ دهد.

برخی از نشانه‌ها، بویژه شانه‌های گرد، وضعیت ضعیفی دارند و ممکن است باعث کوتاه شدن یکی از رباط‌های شانه شود که می‌تواند در ایجاد یخ زدگی شانه مؤثر باشد.

عوامل خطر 


اگرچه کپسولیت شانه تقریباً برای هر کسی ممکن است اتفاق بیفتد اما بیشتر در بزرگسالان بین 40 تا 60 سال و به ویژه در خانم‌ها مشاهده می‌شود.

عوامل خطرساز شانه فریز شده عبارتند از:

  • سن: بالای 40 سال
  • جنسیت: 70٪ افرادی که فریز شانه دارند زن هستند
  • دیابت: 10٪ -20٪ از افراد مبتلا به دیابت دچار شانه منجمد می‌شوند
  • ترومای اخیر: عدم تحرک طولانی مدت ناشی از عمل جراحی و یا شکستگی بازو می‌تواند منجر به سفت شدن کپسول شانه شود.

سایر شرایطی که می‌تواند خطر کپسولیت چسبنده شانه را افزایش دهد شامل موارد زیر است:

  • بیماری پارکینسون
  • سکته مغزی
  • پرکاری تیروئید یا کم کاری تیروئید
  • بیماری قلب و عروقی

تشخیص 


برای تشخیص مشکل کسی که درد شانه و سایر علائم احتمالی فریز شانه را نشان می‌دهد، پزشک از بیمار می‌خواهد حرکات خاصی را انجام دهد تا دامنه حرکت در مفصل شانه را اندازه‌گیری کند.

پزشک بازوی بیمار را برای تعیین “دامنه حرکت منفعل” که دامنه حرکت موجود در مفصل در هنگام حرکت توسط شخص دیگری است، حرکت می‌دهد و آن را در برابر توانایی بیمار برای حرکت دادن مفصل خود، “دامنه حرکت فعال”، مقایسه می‌کند. اگر دامنه حرکت به طور مشابه در هر دو مورد محدود باشد، احتمالاً بیمار دچار کپسولیت شانه شده است. اگر حرکت فقط در دامنه فعال محدود باشد، علائم می‌تواند نتیجه سایر بیماری‌ها مانند فشار عضلانی یا تاندونیت باشد.

پزشک همچنین ممکن است یک اسکن MRI را برای شناسایی و از بین بردن سایر دلایل احتمالی مانند روتاتور کاف یا سایر بیماری‌های مفصل / شانه انجام دهد.

برای شناسایی سایر بیماری‌های زمینه‌ای بالقوه مانند آرتریت، ممکن است اشعه ایکس لازم باشد. از آنجا که بافت مفصل نرم است، ممکن است اشعه ایکس به آرتروگرام نیاز داشته باشد که شامل تزریق رنگ به شانه برای بهبود دید است.

قبل از قرار ملاقات با پزشک چه باید کرد:

  • توضیحات مفصل و جدول زمانی علائم را همراه خود داشته باشید
  • اطلاعاتی در مورد هرگونه مشكل پزشکی یا تاریخچه پزشکی خود را به پزشک ارائه دهید
  • لیستی از تمام داروها و مکمل‌های غذایی که مصرف می‌کنید، تهیه کنید
  • هر گونه سؤالی که ممکن است از دکتر داشته باشید آماده کنید

پزشک ممکن است برخی از سؤالات زیر را از شما بپرسد:

  • چه زمانی علائم شروع شده است؟
  • آیا فعالیت‌هایی وجود دارد که علائم شما را بدتر کند؟
  • دیابت دارید؟
  • آیا قبلاً به شانه شما آسیب رسیده است؟ و اگر چنین است، چگونه؟
  • آیا اخیراً جراحی یا دوره محدودیت حرکتی شانه داشته‌اید؟

درمان شانه منجمد 


خشکی شانه را می‌توان درمان نکرد اما درد و سفتی آن ممکن است تا سه سال ادامه یابد. ریکاوری بیماران با یک یا چند دوره درمانی زیر قابل بهبود است:

فیزیوتراپی 

درمان شانه منجمد با فیزیوتراپی

رایج‌ترین و اغلب موفق‌ترین روش درمانی شانه یخ زده، فیزیوتراپی است. یک فیزیوتراپیست آموزش دیده برای بهبود تحرک و تسکین فشار روی مفصل، بر کشش مفصل شانه تمرکز خواهد کرد. بسته به سن، شدت، و سایر شرایط تاثیرگذار در این بیماری، درمان از چند هفته تا نه ماه می‌تواند طول بکشد. همچنین یک فیزیوتراپیست ممکن است تمرین‌های دامنه حرکت را که می‌توانید خودتان در خانه انجام دهید، توصیه کند.

داروها 

اگر درد شدید و یا سفتی بر کیفیت زندگی شما تاثیر منفی می‌گذارد و فیزیوتراپی به تنهایی باعث کاهش این علائم نمی‌شود، داروهایی وجود دارد که می‌تواند به تسکین علائم فروزن شولدر کمک کند. تجویز داروها می‌توانند به اندازه داروهای ضد التهابی مانند آسپیرین، ایبوپروفن یا سدیم ناپروکسن سدیم خفیف باشند و یا اینکه درمان‌های مهم‌تری مانند تزریق استروئید به طور مستقیم در مفصل شانه انجام شود.

تزریق استروئید 

تزریق کورتیکواستروئیدها به مفصل شانه ممکن است به کاهش درد و بهبود تحرک شانه کمک کند.

اتساع مفصل 

تزریق آب استریل به داخل کپسول مفصل می‌تواند به کشش بافت کمک کرده و حرکت مفصل را آسان‌تر کند.

شاک ویو تراپی 

درمان شانه منجمد با شاک ویوتراپی

کاربرد شاک ویو ممکن است یک گزینه درمانی عملی برای شانه منجمد باشد. شاک ویو یک حفره عمیق ایجاد می‌کند که یک مکانیسم درمانی مرکزی بر روی بافت اسکلتی عضلانی و ملتهب است. این کاربرد شاک ویو رادیویی می‌تواند منجر به تسکین درد شانه و افزایش انعطاف‌پذیری بافت شود.

بسته به میزان از دست دادن حرکات و محدودیت‌های عملکردی، بیماران مبتلا به یخ زدگی شانه معمولاً حداقل به چهار تا شش جلسه شاک ویو تراپی نیاز دارند که بصورت هفتگی انجام می‌شود.

ورزش 

درمان شانه منجمد با ورزش

هنگامی که درد اولیه شانه یخ زده کاهش یابد، پزشک ممکن است از شما بخواهد برای بهبود تحرک شانه خود تمرین‌های خاصی را انجام دهید. بسته به وضعیت شما، پزشک ممکن است انجام این تمرینات را توصیه کند. آرام شروع کنید و در ابتدا فشار زیادی به خود وارد نکنید. بگذارید درد راهنمای شما باشد. اگر یک تمرین بیش از حد به شما فشار وارد می‌کند، آن را اصلاح کنید یا انجام آن را متوقف کنید. در مراحل بعد، هرچه درد شما فروکش کرد و تحرک شما بهبود پیدا کرد، می‌توانید تمرین‌های خود را با فشار و شدت بیشتری انجام دهید.

در طول دو یا سه ماه اول بهبودی، شانه خود را استراحت داده و تمرینات حرکتی ملایم را انجام دهید.

هرچقدر که بهتر شدید، می‌توانید به همان میزان تمریناتی را بیشتر کنید که باعث تقویت قدرت شما می‌شوند اما تمریناتی را انجام ندهید که باعث درد ناخواسته شانه شوند. برخی از تمرینات قدرتی شامل موارد زیر است:

  • آبداکشن – اداکشن با کش ورزشی
  • کشش خمشی با کش ورزش
  • چرخش خارجی نشسته با تکیه دادن آرنج روی میز

جراحی 

اگر فیزیوتراپی علائم شانه فریز شده را تسکین نداد، ممکن است پزشک جراحی را توصیه کند.

بسته به شدت ایجاد بافت اسکار، جراحی می‌تواند از نظر پیچیدگی و تهاجم متغیر باشد.

در مواردی که تجمع بافت اسکار خفیف اما دردناک است، جراح می‌تواند به سادگی از طریق طیف گسترده‌ای از حرکات تحت بیهوشی عمومی شانه را دستکاری کند تا به از بین رفتن هرگونه چسبندگی کمک کند.

در مواردی که تجمع بافت اسکار قابل توجهی وجود دارد، جراح ممکن است عمل جراحی آرتروسکوپی را انجام دهد که شامل ایجاد یک برش کوچک در شانه و استفاده از یک دوربین برای برداشتن بافت اسکار به صورت دستی است.

اکثر اشکال جراحی شانه یخ زده به صورت سرپایی انجام می‌شود. فیزیوتراپی بعد از عمل معمولاً لازم است. اکثر بیماران طی سه ماه طیف کاملی از حرکت خود را بازمی‌یابند.

مراقبت بعد از عمل 

مراقبت بعد از عمل ساده است و به الزامات خاصی نیاز ندارد. می‌توانید بازوی خود را تا آنجا که درد اجازه می‌دهد حرکت دهید. مهم این است که فعالیت‌های روزمره را در اوایل عمل شروع کنید. تحرک مجدد باید از طریق تمرینات اولیه بازیابی شود. یافتن تعادل مناسب بین تمرین و جلوگیری از تحریک مهم است. این دقیقاً جایی است که متخصصان ما می‌توانند به شما کمک کنند.

برای جلوگیری از تشدید فروزن شولدر چه کاری باید انجام دهم؟ 


  • از بالا بردن دست خود، به ویژه در مرحله حاد بیماری خودداری کنید.
  • تمرکز خود را بر روی صاف و خوب نگه داشتن پاسچر خود، بخصوص در حین فعالیت‌هایی که شانه‌ها را درگیر می‌کنید، متمرکز کنید.
  • فعال بمایند، اما از فعالیت‌های تشدید کننده خودداری کنید.

از بدن خود مراقبت کافی داشته باشید و فیزیوتراپیست شما همچنان بر وضعیت شما نظارت خواهد کرد. پس از برطرف شدن خشکی شانه، بدون نگرانی درباره شعله ور شدن بیماری در آینده، می‌توانید فعالیت‌های خود را از سر بگیرید. نزدیک به 20٪ از افرادی که در گذشته دچار یخ زدگی شانه بودند، در سمت دیگر شانه خود نیز آن را تجربه خواهند کرد. بنابراین اگر در حال حاضر از این بیماری رنج می‌برید، باید اقدامات پیشگیرانه را برای شانه دیگر خود انجام دهید.

دسته‌ها
مقالات

فیزیوتراپی گردن: درمان درد، دیسک و آرتروز گردن با فیزیوتراپی

غالباً درد گردن در اثر سایش و پارگی مفاصل ایجاد می‌شود که نتیجه آن نوعی جراحت یا منجر شدن به مشکلاتی در حالت و وضعیت بدن است. این مشکل نیز اغلب با عدم تعادل در عضلات همراه است، در حالی که برخی از عضلات محکم و بیش فعال می‌شوند و برخی دیگر ضعیف و طولانی می‌شوند. در صورت عدم درمان، درد گردن می‌تواند منجر به سردرد نیز شود. درمان فیزیوتراپی برای گردن درد یکی از اصلی‌ترین راه‌های رفع آن است.

آناتومی گردن


مهره‌های ناحیه‌ی گردن (سرویکال) طراحی خاصی دارند به طوری که دامنه‌های زیاد حرکتی مورد نیاز گردن را میسر می‌کنند.

دو مهره اول ، C1 (اطلس) و C2 (محور) ، به جمجمه اجازه می‌دهند تا روی ستون فقرات بچرخد و تا حدی به بالا و پایین تکان بخورد.

مهره‌های بعدی ، C3  تا C7 به گردن اجازه می‌دهند تا به جلو و عقب خم شود، به شما اجازه می‌دهد تا به سمت پایین یا بالا نگاه کنید.

حرکات گردن توسط تعداد زیادی عضله انجام می‌شود. بسیاری از رباط‌های کوچک همچنین به ثبات مفاصل بین هر مهره‌ها کمک می‌کنند.

در بین هر مهره ، یک جفت عصب از نخاع خارج شده و از گردن به سمت شانه حرکت می‌کنند. همچنین چندین رگ خونی بزرگ وجود دارد که خون را به سر و مغز منتقل می‌کنند.

علت گردن درد


علت گردن درد

درد گردن بیشتر در اثر فشارهای مکانیکی به گردن ایجاد می‌شود، مانند کشیدگی‌ها یا رگ به رگ شدگی‌هایی در عضلات و رباط‌ها در گردن. علل احتمالی دیگری نیز وجود دارد، مانند تخریب یا دژنراسیون ستون فقرات به عنوان بخشی از روند پیری، و فشرده شدن اعصاب در گردن. در ادامه به دلایل بروز درد گردن با جزئیات بیشتری پرداخته‌ایم.

قرارگیری بدن در وضعیت نادرست 

وضعیت قرار گیری بدن، یک عامل مهم برای سلامت ستون فقرات و جلوگیری از درد ناشی از مشکلات ستون فقرات است. درد گردن می‌تواند روی افرادی که بخش زیادی از روز خود را در وضعیت خم شده به جلو می‌گذرانند، مانند افرادی که پشت میز کار برای مدتی طولانی می‌نشینند، تأثیر می‌گذارد. این امر حاکی از آن است که فشار مداوم روی بافت‌های پیوندی که گردن را پشتیبانی می‌کنند ممکن است باعث ضعف آن‌ها شود و آسیب پذیری نسبت به درد گردن را افزایش دهد.

تروما یا جراحت 

یک آسیب شلاقی گردن یک صدمه‌ی ناگهانی به گردن است، مانند تصادف رانندگی یا سایر آسیب‌های مشابه. این آسیب، پتانسیل ایجاد درد گردن را دارد. در چنین شرایطی ، حرکت ناگهانی و شدید سر ، تاندون‌ها و رباط‌ها را تحت الشعاع خود قرار می‌دهد و ممکن است باعث پارگی یا آسیب دیگری شود. صدمات ناشی از آسیب شلاقی نیز اغلب می‌تواند باعث سردرد شود.

تورتیکولی یا کجی گردن 

تورتیکولی به عنوان گردن کجی نیز شناخته می‌شود، تورتیکولی حاد یک بیماری است که شامل کج شدن و پیچیدن سر به یک طرف است. در افراد مبتلا به این عارضه، حرکت دادن سر به حالت صاف و طبیعی بسیار دردناک خواهد بود و این تلاش باعث درد گردن می‌شود. علت دقیق بیماری تورتیکولی اغلب قابل شناسایی نیست. در بعضی موارد ، ممکن است با یک کشیدگی جزئی یا رگ به رگ شدن در گردن یا قرار گرفتن در معرض دمای بسیار سرد مرتبط باشد.

در بسیاری از موارد، افراد صبح‌ها با پیچ خورگی و کجی سر خود از خواب بیدار می‌شوند و وقتی سعی می‌کنند آن را به حالت عادی برگردانند، احساس درد می‌کنند. این نوع کجی گردن، بدون نیاز به هیچ درمانی در طی چند روز بهبود می‌یابد.

دژنراسیون ستون فقرات 

برخی از دژنراسیون و تحلیل مهره‌ها و دیسک‌های ستون فقرات ممکن است به عنوان بخشی از روند طبیعی پیری اتفاق بیفتد. به همین دلیل است که درد مکرر یا مداوم در گردن در افراد مسن شایع‌تر است. با این حال، در حالی که اکثر افراد مسن دارای میزانی تحلیل در ستون فقرات هستند ، همه درد گردن را تجربه نمی‌کنند ، نشان می‌دهد که عوامل دیگری نیز در بازی وجود دارد که باعث درد می‌شود. اسپوندیلوز گردن اصطلاح پزشکی برای توصیف این انحطاط مهره‌ها و دیسک‌ها است.

رادیکولوپاتی 

رادیکولوپاتی شامل فشرده سازی یا آسیب رساندن به ریشه عصب می‌شود. همچنین گاهی اوقات به عنوان “عصبی فشرده شده” نیز نامیده می‌شود. رادیکولوپاتی گردنی شامل اعصابی در ناحیه گردن است که ممکن است منجر به درد گردن شود. علائم دیگری نیز ممکن است مشاهده شود، مانند بی حسی، ضعف یا احساس سوزن سوزن شدن در گردن. اگر عصبی که در این ناحیه قرار دارد آسیب دیده باشد، ممکن است این احساسات روی دست و بازو نیز تأثیر بگذارد. رادیکولوپاتی معمولاً ناشی از اسپوندیلوز یا دررفتگی دیسک برای طولانی مدت است.

علل جدی درد گردن 

برخی از دلایل احتمالی درد گردن، مشکلات جدی‌تری هستند و برای جلوگیری از آسیب بیشتر و بدتر شدن درد به درمان تخصصی نیاز دارد. برخی از اختلالات استخوانی، عفونت‌هایی مانند مننژیت و سرطان ممکن است شامل درد گردن به عنوان  یک علامت عمده و اصلی باشند.

چندین شاخص وجود دارد که می‌توانند حاکی از جدی‌تر بودن درد گردن باشند. این موارد شامل شرایط زیر می‌باشند:

  • بیماری‌های هم‌زمان در زمان بروز درد، مانند ایدز یا سرطان
  • بدتر شدن تدریجی درد
  • تهوع یا ضعف دست یا بازو
  • تب یا کاهش وزن غیر قابل توجیه
  • حساسیت و تحریک در استخوان‌های گردن
  • مشکل در خروج ادرار یا بی‌اختیاری

اگر هر یک از این شاخص‌ها با درد گردن گزارش شده است، توصیه می‌شود بررسی‌های بیشتری در مورد علت بیماری انجام شود.

فیزیوتراپی گردن


هنگامی که شما درد یا اختلال حرکتی دارید ، پزشک ممکن است فیزیوتراپی را توصیه کند. درک این نکته مهم است که شما همچنان در فیزیوتراپی هم گزینه‌های زیادی دارید و فلسفه و رویکردی که فیزیوتراپیست برای شما در نظر می‌گیرد، ممکن است از کلینیک تا کلینیک دیگر بسیار متفاوت باشد. دانستن اطلاعات بیشتر در مورد خدمات مختلف ارائه شده در زیر فیزیوتراپی ممکن است به شما کمک کند تصمیم بگیرید کدام نوع برای شما مناسب است. فیزیوتراپی دستی و فیزیوتراپی مبتنی بر تکنیک‌های درمانی ، دو نوع درمانی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند. همچنین ممکن است فیزیوتراپیست هایی را پیدا کنید که از هر دوی این روش‌ها به قدری استفاده می‌کنند.

فيزيوتراپي با روش‌های دستی 

فيزيوتراپي با روش های دستی

در فیزیوتراپی دستی ، فیزیوتراپیست با استفاده از حرکات ماهرانه‌ی دستی، بافت‌های نرم و مفاصل دست‌کاری می‌کند تا دامنه حرکت و تراز استخوان‌ها و مفاصل را بهبود داده و همچنین تورم، التهاب و درد را درمان کند. تکنیک‌های درمان دستی اغلب شامل ماساژ، کشش، حرکت مفاصل در جهت‌ها و سرعت‌های مختلف (ماساژ بافت نرم یا موبیلیزاسیون مفصل) به همراه حرکات مقاومتی، تکنیک‌های انرژی عضله (MET) و تکنیک‌های آزاد سازی فعال می‌باشند. این درمان در وهله‌ی اول روی مفاصل و سیستم میوفاشیال متمرکز است و غالباً با آزادسازی بافت نرم شروع به آماده سازی مفاصل برای موبیلیزاسیون و دست‌کاری می‌کند. درمان دستی یک رویکرد مبتنی بر شواهد است که اثربخشی آن در تحقیقات انجام‌شده، به اثبات رسیده است.

ورزش 

ورزش‌درمانی در تحقیقات مورد حمایت بسیاری قرار گرفته است. ثابت شده است که حرکات کششی، ماهیچه های کوتاه را طولانی‌تر می‌کند، بنابراین پزشک به حفظ و افزایش آزادسازی بافت نرم در معالجه دست می‌یابد. ثابت شده است که فعال‌سازی و تقویت عضلات برای حمایت از مفاصل و امکان عملکرد مناسب آن‌ها مقید و مؤثر می‌باشد. این امر باعث کاهش استرس در ناحیه آسیب دیده در زندگی یا فعالیت روزانه می‌شود. همچنين ثابت شده است كه تمرينات تعادلي به گیرنده‌های حرکتی يا ارتباط‌های بين مغز و عضلات از طريق دستگاه عصبي كمك می‌کند. همه این موارد می‌توانند تأثیر بسیار مثبتی در حمایت از یک بافت مفصل یا بافت نرم آسیب دیده داشته باشند. پزشکان همچنین ورزش درمانی را امری ضروری قلمداد می‌کنند و بنابراین ، تقریباً در کلیه موارد آن را با فیزیوتراپی دستی ترکیب می‌کنند.

فيزيوتراپی مبتنی بر تکنیک‌های کمکی 

روش دیگر برای درمان فیزیوتراپی شامل استفاده از روش‌ها و تکنیک‌های کمکی است. چند تکنیک وجود دارد که تحقیقات خوبی برای پشتیبانی از آن‌ها انجام شده است و برخی از آن‌ها نیز در تحقیقات به خوبی پشتیبانی نشده‌اند، اما نظریه‌هایی در مورد آن‌ها داده شده است که به روش‌های خاصی کار می‌کنند یا حداقل ، اثر دارونما ارائه می‌دهند که باعث می‌شود شما احساس کنید که دارید خوب می‌شوید.

این روش‌ها می‌تواند شامل کاربری‌های اولتراسوند، تحریک الکتریکی، گرما درمانی ، یخ درمانی و استفاده از سوزن برای کاهش درد ، تورم و کمک به ترمیم باشد. در ادامه کمی بیشتر به هر یک از این روش‌ها می‌پردازیم.

اولتراسوند تراپی 

اولتراسوند تراپی

اولتراسوند تراپی، یک برنامه مبتنی بر تکنیک کمکی پرکاربرد است. این روش با استفاده از یک دستگاه دستی که موج‌های صوتی با فرکانس بالا و کم را در منطقه آسیب دیده تولید می‌کند ، کار می‌کند. این امواج جوری در نظر گرفته شده‌اند تا بتوانند در بافت و ماهیچه‌ها نفوذ کنند تا بتوانند گرما را در این ناحیه برای بهبود جریان خون فراهم کنند.

گرما درمانی 

گرمای خشک و پک‌های گرمایی مرطوب، دو روش معمول در گرما درمانی سطحی هستند. گرما باعث افزایش جریان خون به منطقه می‌شود، که این امر می‌تواند به افزایش خاصیت ارتجاعی بافت و تقویت روند بهبودی کمک کند. این روشی است که با توصیه فیزیوتراپیست شما به راحتی در خانه قابل استفاده است، در نتیجه نیازی نیست که وقت با ارزشتان را در کلینیک فیزیوتراپی سپری کنید.

یخ درمانی یا کرایوتراپی 

کاربرد پک سرد به روشی بر خلاف گرما درمانی عمل می‌کند، به این دلیل که باعث کاهش جریان خون به ناحیه‌ای می‌شود که پک روی آن قرار می‌گیرد. با کاهش جریان خون می‌توان تورم و التهاب را در یک منطقه آسیب دیده کاهش داد. اثر بی‌حسی و همچنین کاهش التهاب می‌تواند به کاهش درد کمک کند. همچنین این روش می‌تواند با کاهش التهاب و درد و ایجاد آزادی بیشتر در دامنه حرکات، به فرد کمک می‌کند تا تمرینات خود را در دامنه حرکت بیشتر انجام دهد. فیزیوتراپیست ها اغلب همراه با گرما درمانی از یخ درمانی استفاده می‌کنند که  در این صورت ابتدا گرما برای ارتقاء روند ورزش درمانی و سپس یخ بعد از آن اعمال می‌شود تا هرگونه التهاب احتمالی را کاهش دهد. سرما و گرم نیز می‌تواند در کنار هم در درمان با کنتراست استفاده شود تا بتواند پمپاژی در رگ‌های خونی ایجاد کند تا تورم را بیرون بیندازد. تحقیقات صورت گرفته در زمینه‌ی استفاده از یخ در مقابل گرما درمانی تا حدودی بحث برانگیز بوده است.

نواربندی K-tape 

نواربندی K-tape

از نوار کینزیولوژی نیز می‌توان برای کاهش درد و بهبود گردش خون و عملکرد عضلات استفاده کرد. این نوار به سادگی تا پنج روز روی پوست اعمال می‌شود تا امکان حرکت بیشتر مایعات لنفاوی را که بر روی بافت فشار وارد کرده و سبب ایجاد درد می‌شود، فراهم کند. همچنین می‌تواند برای تقویت گیرنده‌های حرکتی و یادآوری یک عضله برای فعال بودن استفاده شود. از انواع دیگر روش‌های نواربندی (چسب زدن) می‌توان برای یادآوری بدن در چگونگی حرکت یا محافظت از مفصل آسیب دیده استفاده کرد.

طب سوزنی و سوزن خشک 

طب سوزنی و سوزن خشک

طب سوزنی و سوزن درمانی نیز برای تقویت روند بهبودی، بهبود عملکرد و کاهش درد کلی استفاده می‌شود. فیزیوتراپیست ها از طریق تحریک در نقاط محرک بدن، می‌توانند اندورفین و هورمون‌های تسکین دهنده درد را برای شل کردن عضلات، افزایش جریان خون، کاهش علائم و بهبود تعادل تحریک کنند. برای مباحث و بررسی‌های دقیقی در مورد این نوع درمان، می‌توانید به مقالاتی درباره ی طب سوزنی مراجعه کنید.

تحریک تداخلی 

تحریک تداخلی یا جریان مداخله‌ای (IFC) باعث تسکین درد و تسریع روند بهبود طبیعی بدن می‌شود. تکانه‌های الکتریکی ریز از طریق پوست شما به اطراف منطقه آسیب‌دیده بدن منتقل می‌شود که باعث تحریک بافت و اعصاب زیرین می‌شود.

این تحریک، روند بهبودی را سرعت بخشیده و همچنین می‌تواند تولید اندورفین‌هایی را که باعث تسکین درد طبیعی می‌شوند افزایش دهد. IFC درمانی همچنین می‌تواند باعث کاهش اسپاسم عضلات شود که درد در منبع را تسکین می‌دهد، و از این رو یکی از مؤثرترین روش‌های فیزیوتراپی الکتریکی است که می‌تواند به بیماران کمک کند.

این تکنیک دردناک نیست اما ممکن است باعث احساس سوزن سوزن شدن در ناحیه شود.

تحریک عصب الکتریکی از راه پوست TENS 

از دستگاه‌های TENS معمولاً بیشتر برای تسکین درد استفاده می‌کنند تا اهداف دیگر. متخصصان فیزیوتراپی با استفاده از تحریک الکتریکی برای تأثیرگذاری بر اعصاب حسی، برای کاهش یا تبدیل سیگنال‌های درد کار می‌کنند و غالباً برای معالجه بیمارانی که درد مزمن دارند، استفاده می‌شود.

تأثیر دستگاه‌های TENS برای ایجاد اثرات درمانی در درمان IFC هنوز شناخته شده نیست.

دیاتری 

 دیاتری- -Diathermy از جریان‌های الکتریکی برای تولید گرما استفاده می‌کند و در تحریک گردش خون (که باعث بهبودی طبیعی می‌شود) و در کاهش احساس درد مفید است. این تکنیک می‌تواند برای ترمیم آسیب بافتی در بدن مورد استفاده قرار گیرد زیرا گرمای تولید شده می‌تواند مورد هدف قرار گیرد – لزوماً لایه‌های بالای پوست و چربی را گرم نمی‌کند و در عوض می‌تواند به طور مستقیم بر مفاصل و ماهیچه‌ها تأثیر بگذارد.

دسته‌ها
زانو درد مقالات

درمان پارگی رباط صلیبی زانو (ACL) با تمرینات فیزیوتراپی و بریس

رباط صلیبی قدامی (ACL) نوار ضخیمی از بافت و دارای دو رشته اصلی است که از استخوان ساق پا (تیبیا) تا استخوان ران (فمور) امتداد دارد. این نوار به صورت مورب در وسط زانو قرار دارد تا ثبات چرخشی را تأمین کند. رباط‌ها از یکدیگر عبور می‌کنند تا شکل “X” به خود بگیرند. بنابراین رباط صلیبی قدامی در جلوی زانو از رباط صلیبی خلفی در پشت زانو عبور می‌کند.

بنابراین، در صورت آسیب‌دیدگی یا پاره شدن رباط صلیبی، بیمار هنگام حرکات چرخشی یا محوری ناپایداری زانو را احساس می‌کند. این مسئله خصوصاً هنگام شرکت در ورزش‌های چابکی مانند فوتبال و فوتبال امریکایی بسیار مشکل‌ساز است.

علت پارگی رباط صلیبی قدامی 


رباط صلیبی قدامی ما یکی از باندهای اصلی بافت (لیگامان) است که استخوان ران (فمور) را به استخوان ساق پا (تیبیا) در مفصل زانو متصل می‌کند. رباط صلیبی قدامی ما به راحتی می‌تواند پاره شود اگر:

  • در حالی که پای خود را روی زمین کاشته‌اید، زانوی خود را بپیچانید
  • هنگام دویدن ناگهان متوقف شوید
  • ناگهان وزن خود را از یک پا به پای دیگر تغییر دهید
  • بپرید و روی زانوی کشیده (صاف) فرود بیایید
  • کشش زانو را بیشتر از حد معمول حرکت خود انجام دهید
  • ضربه مستقیم به زانوی شما وارد شود

پارگی رباط صلیبی قدامی چگونه است؟


پارگی رباط صلیبی قدامی چگونه است؟

اگر تا کنون پارگی رباط صلیبی قدامی را تجربه کرده‌ باشید (امیدواریم که هرگز این موضوع را تجربه نکنید)، ممکن است:

  • درد شدیدی احساس کنید یا صدای “پاپ” یا صدای جیر جیر را بشنوید
  • قادر به راه رفتن روی پای مصدوم خود نباشید زیرا نمی‌توانید از طریق مفصل زانو وزن خود را تحمل کنید
  • تورم سریع را در زانو تجربه کنید (طی چند دقیقه تا چند ساعت)
  • احساس کنید که هنگام راه رفتن یا فشار آوردن روی زانوی آسیب‌دیده، زانوی شما قفل نمی‌شود و ناپایدار است

پارگی رباط صلیبی قدامی چگونه تشخیص داده می‌شود؟ 


پارگی رباط صلیبی قدامی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

اگر در ابتدا به فیزیوتراپیست مراجعه کنید، وی ارزیابی کاملی را از زانوی شما انجام می‌دهد که شامل بررسی تاریخچه سلامتی شما است. فیزیوتراپیست سؤالات زیر را از شما می‌پرسد:

  • چه کاری انجام می‌دادید که زانوی شما آسیب دید.
  • آیا وقتی آسیب‌دیدگی رخ داد احساس درد کردید یا صدای “پاپ” را شنیدید.
  • آیا در 2 تا 3 ساعت اول پس از آسیب‌دیدگی تورم اطراف زانو را تجربه کردید.
  • آیا وقتی از صندلی بلند می‌شوید، از پله‌ها بالا یا پایین می‌روید، یا مسیر خود را هنگام راه رفتن را تغییر می‌دهید، ناپایداری را در زانوی خود احساس می‌کنید.

فیزیوتراپیست ممکن است آزمایش‌های آرامو دستی را برای تعیین احتمال پارگی رباط صلیبی قدامی انجام دهد، و همچنین ممکن است از آزمایش‌های دیگری برای ارزیابی آسیب‌های احتمالی سایر قسمت‌های زانو استفاده کند.

یک جراح ارتوپدی ممکن است آزمایش‌های بیشتری از جمله تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) را انجام دهد تا تشخیص را تایید کرده و سایر آسیب‌های احتمالی زانو را رد کند.

جراحی 


بیشتر افرادی که دچار پارگی رباط صلیبی قدامی شده‌اند، برای ترمیم پارگی رباط صلیبی خود باید تحت عمل جراحی قرار بگیرند. گفته می‌شود برخی از بیماران ممکن است با جراحی زانو موافق نباشند و ترجیح دهند با اصلاح فعالیت بدنی خود برای کاهش فشار روی زانو زندگی کنند. در حقیقت، یک گروه منتخب می‌توانند با توانبخشی بعد از پارگی رباط صلیبی قدامی و بدون انجام عمل جراحی زانو به فعالیت بدنی جدی خود برگردند.

فیزیوتراپیست به همراه جراح شما می‌توانند در تشخیص اینکه آیا درمان غیرجراحی (توانبخشی بدون جراحی) گزینه مناسبی برای شما است یا خیر، کمک کنند. البته اگر تصمیم دارید که جراحی اصلاح رباط صلیبی را انجام دهید، فیزیوتراپیست به شما کمک می‌کند تا هم برای جراحی آماده شوید و هم قدرت و حرکت خود را بعد از جراحی بازیابی کنید.

فیزیوتراپیست چگونه می‌تواند کمک کند؟


فیزیوتراپی برای درمان پارگی رباط صلیبی زانو

پس از تشخیص پارگی رباط صلیبی قدامی، با جراح و فیزیوتراپیست خود تصمیم می‌گیرید که آیا باید جراحی انجام دهید یا اینکه بدون جراحی می‌توانید بهبود پیدا کنید.

اگر به عمل جراحی احتیاج ندارید یا نمی‌خواهید جراحی انجام دهید، فیزیوتراپیست با شما همکاری خواهد کرد تا قدرت عضلانی، چابکی و تعادل خود را دوباره بدست آورید. بنابراین می‌توانید به فعالیت‌های منظم خود بازگردید. ما ممکن است روش‌هایی را برای تغییر فعالیت بدنی به شما آموزش دهیم تا استرس کمتری روی زانوی خود وارد کنید. اگر تصمیم به جراحی گرفتید، فیزیوتراپیست می‌تواند قبل و بعد از عمل به شما کمک کند.

محققان به تازگی تحقیقی انجام دادند که در آن گروه خاصی از بیماران را مشخص کردند که در نتیجه پارگی رباط صلیبی قدامی پتانسیل بهبودی بدون جراحی را دارند. در این بیماران فقط رباط صلیبی آسیب دیده است و به دنبال آن در هیچ قسمت از زانو “خالی شدن یا ناپایداری زانو” را تجربه نکرده‌اند.

اگر در این گروه قرار بگیرید، بر اساس آزمایشات خاصی که فیزیوتراپیست شما انجام خواهد داد، یک برنامه درمانی فیزیوتراپی برای شما طراحی می‌شود. این برنامه درمانی ممکن است شامل روش‌های درمانی مانند موارد زیر باشد:

  • تحریک الکتریکی ملایم به عضله چهار سر ران اعمال می‌شود
  • تقویت عضلات
  • آموزش تعادل

درمان قبل از جراحی 

اگر جراح ارتوپدی شما تشخیص دهد که عمل جراحی برای شما ضروری است، فیزیوتراپیست می‌تواند قبل و بعد از عمل با شما همکاری کند. برخی از جراحان بیماران خود را برای مدت کوتاهی برای توانبخشی قبل از عمل به ما ارجاع می‌دهند (افزایش تناسب اندام و قدرت قبل از جراحی می‌تواند باعث بهبود زخم، ماهیچه و کاهش زمان بهبودی شود). فیزیوتراپی در موارد زیر به شما کمک می‌کند:

  • کاهش تورم
  • افزایش دامنه حرکت زانو
  • تقویت عضلات ران خود (چهار سر ران)

درمان بعد از جراحی

جراح ارتوپدی شما دستورالعمل‌های بعد از عمل را ارائه می‌دهد و سپس فیزیوتراپیست‌ها یک برنامه درمانی فیزیوتراپی رباط صلیبی قدامی را بر اساس نیازها و اهداف خاص شما طراحی می‌کنند. برنامه درمانی شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

تحمل وزن 

بعد از جراحی، از عصا برای پیاده‌روی استفاده خواهید کرد. میزان وزنی که مجاز به قرار دادن بر روی پای خود هستید و اینکه چه مدت باید از عصا استفاده کنید به نوع جراحی ترمیمی که انجام داده‌اید بستگی دارد. پزشکان برای رفع نیازهای شما یک برنامه درمانی طراحی می‌کنند و به آرامی شما را به سمت تحمل وزن کامل راهنمایی می‌کنند.

استفاده از یخ و کامپرشن

بلافاصله پس از عمل، پزشکان تورم شما را با سرمادارمانی مانند آستین یخ که در اطراف زانو قرار می‌گیرد کنترل کرده و آن را فشرده می‌کنند.

مهاربندی 

درمان درمان پارگی رباط صلیبی قدامی با مهاربندی

بعضي از جراحان به شما كمك مي‌كنند كه بعد از عمل، جابجايي زانو (دامنه حركت) محدود شود. برای این منظور پزشکان استفاده از بریس را تجویز می‌کنند و به شما آموزش می‌دهند که چگونه از آن استفاده کنید. لازم است که برخی از ورزشکاران در هنگام بهبودی از بریس استفاده کنند تا برای شروع و به بازگشت به فعالیت‌های ورزشی خود آماده شوند.

شاک ویو درمانی 

شاک ویو درمانی برای پارگی رباط صلیبی قدامی

شاک ویو درمانی خارج از بدن (ESWT) یک درمان بالینی اثبات شده و بسیار مؤثر برای صدمات مزمن روتاتور کاف است. این درمن شامل استفاده از موج شوک پر انرژی یا کم مصرف به زانو است. امواج شوک باعث ایجاد اختلال در بافت‌های آسیب‌دیده و جریان خون در مناطق اطراف می‌شود. این امر باعث تقویت فرآیندهای ترمیم و ترمیم عضلات، تاندون‌ها و استخوان‌ها می‌شود.

شاک ویو تراپی به دلایل مختلف به یک روش بسیار رایج در درمان پارگی رباط صلیبی قدامی تبدیل شده است. این درمن یک روش غیرتهاجمی است. به این معنی که می‌توانید بلافاصله پس از درمان به محل کار خود برگردید یا ورزش خود را ادامه دهید. این درمان در کاهش درد نیز موثر است. بیشتر بیماران حداقل دو تا سه هفته بعد از عمل و بسیاری از آن‌ها برای ماه‌ها تسکین درد را تجربه می‌کنند.

بسته به میزان آسیب‌دیدگی شما ممکن است به سه تا شش جلسه درمانی نیاز داشته باشید.

در صورت آسیب‌دیدگی در اثر ورزش، ممکن است شاک ویو درمانی یک گزینه درمانی عالی باشد و می‌تواند درد را کاهش داده و به شما کمک کند عملکرد طبیعی خود را بازیابی کنید.

تمرینات حرکتی 

در هفته اول بعد از عمل، پزشکان به شما کمک می‌کنند تا دوباره زانوی خود را حرکت دهید و تمرینات ملایمی را که می‌توانید در خانه انجام دهید به شما آموزش می‌دهند. تمرکز بیشتر بر روی بازیابی کامل حرکت زانو خواهد بود. تمرینات اولیه به افزایش جریان خون و همچنین به کاهش تورم کمک می‌کنند.

تحریک الکتریکی

پزشکان ممکن است از تحریک الکتریکی برای ترمیم قدرت عضلات ران استفاده کنند و به شما در رسیدن به درجات آخر حرکت زانو کمک کنند.

تمرینات تقویتی 

تمرینات تقویتی برای درمان پارگی رباط صلیبی زانو

در 4 هفته اول بعد از عمل، پزشکان به شما کمک می‌کنند با استفاده از ترکیبی از تمرینات تحمل وزن و تمرینات غیر تحمل وزن توانایی خود را در قرار دادن وزن بر روی زانو افزایش دهید. این تمرینات روی عضلات ران شما (چهار سر ران و همسترینگ) تمرکز خواهند داشت و ممکن است به محدوده خاصی از حرکت برای محافظت از رباط صلیبی قدامی جدید محدود شوند. در طی هفته‌های بعدی، فیزیوتراپیست ممکن است شدت تمرینات شما را افزایش داده و تمرینات تعادلی را به برنامه شما اضافه کند.

تمرین‌های تعادلی 

پزشکان شما را با انجام تمرینات روی سطوح مختلف راهنمایی می‌کنند تا به تعادل شما کمک کنند. در ابتدا، این تمرینات به شما کمک می‌کند تا وزن خود را به آرامی روی پایی که جراحی کرده‌اید تغییر دهید. این فعالیت‌ها تا ایستادن روی پای عمل شده پیش می‌رود و حتی تمرینات روی سطوح محکم و ناپایدار انجام می‌شود تا تعادل شما را به چالش بکشد.

بازگشت به ورزش یا فعالیت‌های خود

  با بازگرداندن قدرت و تعادل، ورزشکاران ممکن است بتوانند فعالیت‌های زیر را شروع کنند:

  • دویدن
  • پریدن
  • لی لی کردن
  • و سایر ورزش‌ها، به ویژه ورزش‌هایی که بیمار قبلا انجام می‌داده

البته که این مراحل در افراد مختلف متفاوت است. فیزیوتراپیست ارشد ما برنامه‌های درمانی ویژه‌ای را متناسب با نیاز و اهداف بیمار برای بازگشت به ورزش طراحی می‌کند.

پیشگیری 


در صورت قوی و انعطاف‌پذیر بودن عضلات اطراف زانوها می‌توان از آسیب‌های رباط صلیبی قدامی جلوگیری کرد.

پیشگیری بر کنترل صحیح عصب و ماهیچه‌های زانو متمرکز است. هدف از تمرینات افزایش قدرت عضله، تعادل و بهبود قدرت و پایداری هسته است.

نکات آموزشی زیر می‌تواند خطر صدمه به رباط صلیبی قدامی را کاهش دهد:

  • در طول سال ورزش کنید
  • تکنیک‌های صحیح پریدن و فرود آمدن را تمرین کنید
  • زمانی که می‌خواهید حرکات محوری انجام دهید، از زانو مفصل ران دولا و خم شوید. این کار فشار روی رباط صلیبی را کاهش می‌دهد.
  • عضلات همسترینگ و چهار سر ران خود را تقویت کنید. عضله همسترینگ در پشت ران شما و عضله چهار سر ران در جلوی آن قرار دارد. این عضلات با یکدیگر برای خم و راست کردن پای شما کار می‌کنند. قوی کردن هر دوی این عضلات می‌تواند پای شما را در برابر آسیب‌های زانو محافظت کند.
دسته‌ها
مقالات

مزایای فیزیوتراپی برای درمان درد شانه، گردن، کمر، زانو و دست

فیزیوتراپی از حرکات، تمرینات و روش‌هایی دیگری مانند لیزر درمانی و اولتراسوند تراپی برای درمان و توان‌بخشی آسیب‌ها، بیماری‌ها و اختلالات استفاده می‌کند. هدف آن، ترمیم، حفظ و بهینه‌سازی عملکرد، تحرک بیمار و جلوگیری از صدمات بعدی است. فیزیوتراپیست‌ها، نقش مهمی در ارتقاء سطح سلامت و پیشگیری از بیماری هستند. فیزیوتراپیست ها می‌توانند شرایط بیماری و جراحات را ارزیابی و درمان کنند.

کاربردهای فیزیوتراپی


ثابت شده است که فیزیوتراپی در ارزیابی، تشخیص، درمان و مدیریت شرایط حاد و مزمن مؤثر واقع می‌شود. این درمان از بروز آسیب و ناتوانی جلوگیری می‌کند و تحرک بهینه و فعالیت بدنی را ارتقا می‌بخشد. فیزیوتراپی به بازگرداندن عملکرد و تحرک بدنی کمک می‌کند و روی حرکت عملکردی شما کار می‌کند تا بهزیستی و سلامتی کلی‌تان را بهبود بخشید.

فیزیوتراپی می‌تواند به طیف گسترده‌ای از بیماری‌های جسمی کمک کند، از مشکلات و اختلالات عصبی و مشکلات قلبی-تنفسی گرفته تا مشکلات اسکلتی عضلانی؛ و شامل موارد زیر می‌شوند اما فقط به این موارد محدود نمی‌شود:

  • کمردرد
  • آسیب‌های ورزشی
  • رگ به رگ شدن و کشیدگی‌ها
  • سلامت لگن (مثلاً مشکلات مربوط به بارداری، بی‌اختیاری)
  • مشکلات بیماری‌های عصبی (یعنی سکته مغزی، صدمات جراحتی مغزی، پارکینسون، آسیب‌های نخاعی)
  • شکستگی‌ها
  • پوکی استخوان
  • توان‌بخشی بعد از عمل جراحی مانند جراحی تعویض مفصل ران یا زانو
  • آسم
  • بیماری مزمن انسداد ریوی
  • بیماری‌های قلبی عروقی
  • جلوگیری از سقوط
  • مدیریت و کنترل کانکاشن (تکان مغزی)
  • توان‌بخشی دهلیزی
  • آرتروز
  • توان‌بخشی بعد از قطع عضو
  • درمان کودکان

 مزایای فیزیوتراپی


مزایای فیزیوتراپی

در ادامه به 10 روشی که فیزیوتراپی می‌تواند برای شما مزیت داشته باشد، می‌پردازیم:

از نیاز به عمل جراحی جلوگیری می‌کند 

اگر درمان فیزیکی یا همان فیزیوتراپی، درد را از بین ببرد یا اگر جراحتی را بهبود بخشد، می‌توان از نیاز به انجام عمل جراحی جلوگیری کرد. حتی اگر جراحی توسط پزشکان توصیه شود، فرد می‌تواند قبل از جراحی، از فیزیوتراپی بهره ببرد. اگر فردی با تناسب، قدرت و آمادگی بهتری تحت عمل جراحی قرار گیرد، بعد از عمل سریع‌تر بهبود می‌یابد.

کاهش یا از بین بردن درد 

  تکنیک‌های درمان دستی یا تمرین‌های درمانی مانند ماساژ بافت نرم و موبیلیزیشن (حرکت دادن) مفصل. درمان‌هایی از قبیل نوار چسب زدن (تیپینگ)، اولتراسوند تراپی یا تحریک الکتریکی در تسکین درد و بازیابی عملکرد مفصل و عضلات کمک می‌کند که به نوبه خود باعث کاهش درد می‌شود. این روش‌های درمانی مانع از بازگشت درد می‌شوند.

بهبودی از سكته مغزی 

 معمولاً فرد بعد از سکته مغزی تا حدی حرکات خود را از دست می‌دهد. مدتی طول می‌کشد تا فرد به طور کامل بهبود یابد. فیزیوتراپی به تقویت قسمت‌های ضعیف شده‌ی بدن کمک می‌کند. تعادل و راه رفتن را بهبود می‌بخشد. فیزیوتراپیست ها توانایی حرکتی بیمار دچار سکته مغزی را بهبود می‌بخشند تا بتواند استقلال بیشتری داشته باشد و فشارها و سختی‌هایی را که در حمام کردن، توالت رفتن، لباس پوشیدن و سایر فعالیت‌های روزمره دارد، کاهش دهند.

بهبودی از آسیب‌های ورزشی یا جلوگیری از آسیب‌های ورزشی 

 فیزیوتراپیست‌ها کاملاً درک می‌کنند که چگونه ورزش‌های مختلف می‌تواند خطر ابتلا به انواع خاصی از صدمات را افزایش دهد. به عنوان مثال، شکستگی‌های استرسی برای دوندگان مسافتی. فیزیوتراپیست ها برنامه بهبودی مناسب یا برنامه‌های ورزش پیشگیری را برای بیمار طراحی می‌کنند تا یک بازگشت ایمن به زندگی عادی را برای فرد تضمین کنند.

تحرک را بهبود می‌بخشد 

 اگر کسی در ایستادن، حرکت و راه رفتن مشکل داشته باشد، مهم نیست سن او چقدر باشد، فیزیوتراپی همیشه می‌تواند به این مشکلات کمک کند. تمرینات تقویتی و همچنین حرکات کششی به بازگرداندن توانایی حرکتی فرد کمک می‌کند. فیزیوتراپیست ها می‌توانند افراد را به طور صحیح با عصا یا چوب دستی‌های زیر بغل یا هر وسیله کمکی دیگری وفق دهند. یک برنامه مراقبتی منحصر به فرد، به طور سفارشی برای هر بیمار طراحی می‌شود، هر فعالیتی که برای زندگی فرد مهم باشد می‌تواند به منظور اطمینان از ایمنی و حداکثر عملکرد بیمار در روند بهبودی، تمرین شده و وفق داده شود.

مدیریت دیابت و بیماری‌های عروقی 

 تمرینات ورزشی، به عنوان بخشی از یک برنامه کلی مدیریت و کنترل دیابت، کمک مؤثری در کنترل قند خون فرد دارند. علاوه بر این، مبتلایان به دیابت با مشکلاتی در احساس در ناحیه‌ی پاها و کف پاها مواجه می‌شوند. فیزیوتراپیست ها ممکن است این بیماران را آموزش داده و در مراقبت صحیح از پا کمک کند تا از بروز مشکلات بیشتر در ادامه‌ی مسیر بیماری جلوگیری کند.

مدیریت و کنترل بیماری‌های ریوی و قلبی 

 در حالی که بیماران بعد از سکته قلبی یا عمل جراحی قلب، بک توان‌بخشی کامل قلبی را انجام می‌دهند، اگر فعالیت‌ها و عملکرد روزانه وی همچنان تحت تأثیر قرار دارند، ممکن است فیزیوتراپی انجام شود. در مورد مشکلات ریوی، فیزیوتراپی به بهبود کیفیت زندگی فرد بیمار از طریق تمرینات تهویه‌ای، تقویتی و تنفسی کمک می‌کند. این تمرینات به بیماران در پاک‌سازی مایعات در ریه‌ها کمک می‌کنند.

بهبود تعادل و جلوگیری از سقوط 

 هنگامی که درمان فیزیوتراپی آغاز می‌شود، ممکن است فرد در مورد خطر سقوط مورد تست و آزمایشی قرار گیرد. اگر کسی در معرض خطر زیادی برای سقوط قرار داشته باشد، درمانگران از تمریناتی استفاده می‌کنند که تعادل را به دقت به چالش می‌کشند و راهی برای تقلید از وضعیت واقعی زندگی به شیوه‌ای ایمن هستند. درمانگران با تمریناتی برای بهبود هماهنگی و تعادل بدن و وسایل کمکی برای کمک به راه رفتن، به بیمار کمک می‌کنند. اگر مشکل تعادل به دلیل وجود سیستم دهلیزی فرد رخ دهد، فیزیوتراپیست ها می‌توانند مانورهای خاصی را انجام دهند که به ترمیم سریع عملکرد صحیح دهلیزی کمک می‌کند. این درمان باعث کاهش و رفع علائم سرگیجه می‌شود.

مدیریت مشکلات مربوط به سن 

 با افزایش سن، فرد ممکن است دچار پوکی استخوان یا آرتروز شود یا به تعویض مفصل نیاز داشته باشد. فیزیوتراپیستها متخصصانی هستند که به بیماران خود کمک می‌کنند تا از عمل جراحی تعویض مفصل، مدیریت پوکی استخوان و کنترل مشکلات آرتروز بهبود یابند.

مدیریت سلامت زنان 

 زنان نگرانی‌های بهداشتی خاصی دارند، مانند بارداری و مراقبت‌های بعد از زایمان. فیزیوتراپیست ها در مورد موضوعاتی که مربوط به سلامت زنان است، مدیریت تخصصی را ارائه می‌دهند. علاوه بر این، فیزیوتراپی ممکن است درمان‌های خاصی را برای سرطان پستان، بی اختیاری روده، فیبرومیالژیا، یبوست، لنف ادم، درد لگن، سلامتی لگن و بی اختیاری ادرار ارائه دهد.

در جلسه ارزیابی که با فیزیوتراپیست دارید، انتظار چه چیزی را باید داشته باشید؟


برای اولین جلسه‌ی درمانی‌تان، فیزیوتراپیست ارزیابی کاملی روی شما انجام می‌دهد که شامل معاینه فیزیکی و ارزیابی میزان سلامت شما برای اطمینان از درک کامل وضعیتتان می‌باشد. جلسه‌ی اول شما با برخی سؤال‌ها آغاز می‌شود تا فیزیوتراپیست شما را بهتر بشناسد. برخی از این سؤالات پرسیده شده ممکن است مربوط به موارد زیر باشد:

  • سابقه پزشکی شما
  • سابقه پزشکی خانواده شما
  • داروهای فعلی که مصرف می‌کنید
  • صدمات قبلی شامل جراحی، تصادفات و سوانح رانندگی و آسیب‌های ورزشی

پس از اتمام مشاوره در مورد سابقه‌ی سلامتتان، فیزیوتراپیست برای درک بیشتر مشکل اصلی، با رضایت شما شروع به معاینه جسمی می‌کند. لطفاً در جلسات فیزیوتراپی خود لباس متناسب و گشاد بپوشید زیرا این امر به شما امکان می‌دهد حداکثر حرکت را در ارزیابی‌های خود، در طول معاینه بدنی داشته باشید.

در طول معاینه فیزیکی، فیزیوتراپیست شما ممکن است تست‌های زیر را انجام دهد:

  • بررسی علائم حیاتی شما از جمله فشار خون، ضربان قلب و تنفس
  • تحلیل وضعیت و حالت قرارگیری بدن
  • تجزیه و تحلیل نحوه‌ی راه رفتن
  • دامنه حرکت
  • تست عضله مقاوم
  • تستهای ارتوپدی
  • تست‌های عصبی
  • ارزیابی دستی از مشکل اصلی شما – مشکلاتی در تحرک ستون فقرات، هماهنگی مفاصل، کشش عضلانی، محدودیت‌های در چهره، تنش عصبی

پس از تاریخچه درمانی و معاینه جسمی، فیزیوتراپیست شما در مورد آنچه باعث بروز مشکل اصلی شما می‌شود، یک برداشت بالینی خواهد داشت و یافته‌های آن‌ها را برای شما توضیح می‌دهد. سپس برای شما یک برنامه درمانی و اهداف کوتاه مدت و بلند مدتی را برنامه ریزی خواهد کرد که مختص نیازهای شما باشد.

پزشکان چه نوع درمان‌های فیزیوتراپی را ارائه می‌دهند؟


تجویز ورزش درمانی 

تجویز ورزش درمانی

از نظر علمی ثابت شده است که ورزش درمانی روشی مؤثر برای جلوگیری از درد و آسیب است. تجویز ورزش برای بهبود و عملکرد منطقه مورد نظر در هنگام توان‌بخشی، روشی بسیار حیاتی است.

یک برنامه ورزشی شخصی توسط فیزیوتراپیست شما بر اساس اهداف شما و برای افزایش عملکرد، قدرت و دامنه حرکت ایجاد می‌شود. ورزش درمانی، طرحی است که شامل فعالیت‌ها یا ورزش‌هایی می‌شود که به طور خاص برای دستیابی به اهداف سلامتی شما برنامه ریزی شده است. ورزش درمانی باعث ایجاد حافظه ماهیچه‌ای می‌شود که به بهبود عملکرد حرکتی و حسی، افزایش استقلال و کاهش خطر آسیب کمک می‌کند.

فیزیوتراپیست شما تمریناتی را به شما ارائه می‌دهد که می‌توانید در خانه انجام دهید تا به کاهش درد و احیای ناحیه‌ی مشکل‌دار از بدن شما کمک کند.

ماساژ بافت نرم Soft Tissue

ماساژ بافت نرم

فیزیوتراپیست ها نه تنها تمرینات را در حین معالجه تجویز می‌کنند، بلکه از طریق درمان‌های دستی ماهیچه‌ها و بافت‌های بدن نیز به افزایش گردش خون، کاهش تنش و افزایش دامنه حرکت شما کمک کنند. فیزیوتراپیست از طریق ماساژ درمانی می‌تواند باعث تسکین و بهبودی سریع‌تر شود.

برخی از تکنیک‌های مورد استفاده فیزیوتراپیست ها میتوانند شامل موارد زیر باشند:

  • ماساژ بافت‌های عمیق
  • کشش دستی عضلات
  • آزادسازی نقاط ماشه‌ای (آزادسازی تریگر پوینت)
  • آزادسازی بافت همبندی عضلانی (آزادسازی مایوفاشیال)

موبیلیزاسیون مفصل 

موبیلیزاسیون (یا موبیلیزیشن) مفصل، نوعی تکنیک درمان دستی است که توسط فیزیوتراپیست ها برای بهبود تحرک، افزایش دامنه حرکت و کاهش درد کلی استفاده می‌شود. به دنبال آسیب و بی‌حرکتی، بافت‌های نرم ممکن است کوتاه شده و حرکت کلی را محدود کرده و نیز عملکرد مفصل را محدود کنند. با انجام موبیلیزاسیون مفصل که حرکتی منفعل و کم تحرک از مفصل اسکلتی است، به بازیابی و بهبود عملکرد آن مفصل کمک می‌شود.

موبیلیزاسیون مفصل یک تکنیک دردناک نیست بلکه یک حرکت ملایم و کوچک در درون کپسول مفصل است. با انجام این حرکات منفعل در مفصل، مایعات سینوویال بیشتری (مایعات درون مفصل) ایجاد می‌شود که به روان شدن و وارد شدن مواد مغذی در منطقه کمک می‌کند تا سریع‌تر بهبود یابد.

حجامت 

حجامت یک روش درمانی باستانی چینی است که مبتنی بر این عقیده است که سموم و بیماری‌ها می‌توانند ناشی از خون راکد مانده و گردش خون ضعیف باشند. با قرار دادن لیوان یا فنجان‌های مکش روی پوست، خون راکد را به سطح پوست می‌کشد و باعث می‌شود با افزایش جریان خون، مواد مغذی وارد آن شده و سموم بدن را خارج کند. برخی از فواید حجامت شامل افزایش جریان خون، کاهش فشار خون و کاهش اضطراب، خستگی و میگرن است.

در حین و بعد از یک جلسه حجامت، بسیار شایع است که فنجان‌ها لکه‌های دایره‌ای قرمزی را روی بدن باقی بگذارند. این قرمزی ممکن است تا یک هفته طول بکشد.

نواربندی مخصوص یا تیپینگ 

نواربندی مخصوص یا تیپینگ

نواربندی کينزيولوژيک (K-Tape) یک روش نوار کشی در توان‌بخشی است که خاصیت ارتجاعی پوست را تقلید کرده و روند بهبود طبیعی بدن را تسهیل می‌کند. این کار، ثباتی را برای مفاصل فراهم کرده، به انقباض عضلات و به کاهش تورم در بدن کمک می‌کند. در حین داشتن نواربندی کينزيولوژيک روی بدن، دوش گرفتن و خیس شدن آن مشکلی ندارد و می‌توان آن را تا 1 هفته روی بدن نگه داشت.

استفاده از ابزار کمک کننده به تحرک پذیری بافت نرم IASTM

استفاده از ابزار کمک کننده به تحرک پذیری بافت نرم یا IASTM تراپی، یک تکنیک محبوب درمان دستی است که برای کاهش محدودیت‌های جسمی استفاده می‌شود. این ابزارها، ابزارهایی با طراحی ویژه‌ای هستند که برای تحرک در بافت‌های اسکار، کاهش چسبندگی میوفاشیال و افزایش گردش خون مورد استفاده قرار می‌گیرند.

ابزار IASTM باعث بهبودی در درمان شما می‌شود و نتایج مؤثری در کاهش کشش عضلات ایجاد می‌کند. این یک الحاق عالی برای درمان دستی بافت نرم است در هنگامی که نواحی بسیار محدود در صورت مورد درمان هستند. هنگام استفاده از IASTM، ممکن است دچار کبودی و کمی قرمزی شوید.

اولتراسوند تراپی 

اولتراسوند تراپی

اولتراسوند از امواج صوتی که ارتعاشات میکروسکوپی هستند، برای معالجه شرایط و بیماری‌های دردناک مانند آرتروز، درد میوفاسیال، بورسیت، تونل کارپال، کشیدگی‌ها، رگ به رگ شدگی‌ها، تاندونیت و موارد دیگر استفاده می‌کند. این فناوری از لرزش برای افزایش گرما و اصطکاک در مولکول‌های بافت عمیق استفاده می‌کند که باعث ایجاد یک اثر گرم کننده به بافت‌ها، افزایش متابولیسم سلول‌ها می‌شود و این باعث افزایش قابلیت تولید کلاژن، جریان خون، بهبود بافت و دامنه حرکت می‌شود. اولتراسوند تراپی برای کاهش درد، تورم و اسپاسم عضلات بسیار عالی است.

لیزر درمانی مادون قرمز 

لیزر درمانی مادون قرمز

لیزر درمانی یا فوتوتراپی یک روش درمانی غیر تهاجمی است که از طول موج خاصی از نور برای تشویق بهبود طبیعی بدن استفاده می‌کند.

نور مادون قرمز به پوست نفوذ می‌کند و توسط میتوکندری ها (نیروگاه سلول ها) و غشاهای سلولی جذب می‌شود و سپس برای بازگرداندن تعادل و تقویت میزان بهبودی، به انرژی تبدیل می‌شود. لیزر درمانی به افزایش گردش خون، تسریع در ترمیم بافتها، کاهش درد، کاهش التهاب / ورم (ادما) و تقویت پاسخ ایمنی و رگ زایی (تشکیل رگ‌های خونی جدید) کمک می‌کند.

لیزر تراپی یک روش عالی برای آسیب عصبی و صدمات حاد است.

تحریک الکتریکی عصب از راه پوست TENS 

TENS تکانه‌های الکتریکی کوچکی را از طریق الکترودها ایجاد می‌کند و به پوست می‌فرستد تا به کاهش درد در منطقه کمک کند. این روش درمانی یک جریان الکتریکی ولتاژ کم را ساطع می‌کند که باعث می‌شود گیرنده‌های درد از نخاع به مغز فرستاده شوند، در نتیجه احساس درد را کاهش می‌دهند. همین تکانه‌های الکتریکی، بدن را برای تولید اندورفین تحریک می‌کنند، که یک ماده‌ی مسکن طبیعی است.

آیا درمان‌های فیزیوتراپی با درد همراه هستند؟


در جلسه‌ی اولیه فیزیوتراپی، فیزیوتراپیست شما در مورد منطقه دچار دردتان تحقیق خواهد کرد و میزان دردتان را ارزیابی می‌کند. به همین دلیل، بعد از اولین جلسه‌ی شما طبیعی است که احساس کمی درد و تشدید آن کنید. هدف از فیزیوتراپی این است که دانش و ابزارهایی برای خود مدیریتی شرایطتان در اختیار شما قرار بگیرد، نه اینکه باعث درد شود!

برای دیدن نتایج، به چند جلسه فیزیوتراپی نیاز دارم؟


این امر به ماهیت شرایط و خود فرد بیمار بستگی دارد. افراد با هم متفاوت هستند و پاسخ متفاوتی نسبت به فیزیوتراپی می‌دهند. فیزیوتراپیست شما به این عوامل به صورت فردی و خاص خودتان می‌پردازد و درمان فیزیوتراپی شما را مخصوص برای شما و بسته به روند بهبودیتان آن را تنظیم می‌کند.

فیزیوتراپیست ممکن برای بهینه سازی روند توان‌بخشی‌تان، شما را به متخصصان دیگری ارجاع دهد. در صورتی که درد و شرایط شما به فیزیوتراپی پاسخی ندهد یا فیزیوتراپی برای شما مناسب نباشد، فیزیوتراپیست شما را به پزشک متخصص و یا پزشک عمومی‌تان ارجاع می‌دهد.

آیا برای رفتن به جلسه‌ی فیزیوتراپی باید چیزی با خود بیاورم؟


برای اولین جلسه‌ی فیزیوتراپی. لطفاً در صورت امکان و اگر کاربردی دارند، موارد زیر را تهیه کنید:

  • لباس‌های گشاد و راحت
  • هرگونه ارجاعات یا مستنداتی که مربوط به شرایط شما باشد
  • فهرستی از داروهای مصرفی‌تان
  • نتایج تصویربرداری‌ها (به عنوان مثال عکس رادیولوژی / گزارش MRI / سونوگرافی)

دسته‌ها
پا مقالات

درمان درد کشاله ران پای چپ و راست با فیزیوتراپی و دارو و ورزش

درد در ناحیه پایین شکم، در محل اتصال ران و لگن با عنوان درد کشاله ران شناخته می‌شود. کشیدگی عضلانی شایع‌ترین دلیل درد کشاله ران محسوب می‌شود. البته عارضه‌های دیگری مانند فتق کشاله ران، سنگ کلیه، بروز مشکلات در مفصل ران یا در کیسه بیضه (در مردان) و برخی مشکلات عصبی نیز می‌توانند باعث ایجاد درد کشاله ران شوند. بسته به علت اصلی عارضه، درد کشاله ران می‌تواند خفیف یا شدید و تدریجی یا ناگهانی باشد.

جهت تعیین علت درد کشاله ران، پزشک از معاینه بدنی و در صورت لزوم از آزمایش خون یا آزمایش‌های تصویربرداری استفاده می‌کند.

علت درد کشاله ران 


علت درد کشاله ران

مراجعه به پزشک جهت ارزیابی و تعیین علت ایجاد درد کشاله ران از اهمیت زیادی برخوردار است.

دلایل غیر متداول درد کشاله ران

عارضه‌های ایجاد شده در بیضه‌ها، لگن و اعصاب از جمله دلایل غیر متداول هستند که می‌توانند باعث ایجاد درد کشاله ران شوند.

کشیدگی عضلانی 

آسیب‌های ورزشی و یا انجام نادرست حرکت در قسمت مفصل ران باعث کشیدگی عضلات کشاله ران شده و در نهایت منجر به کشیدگی یا پارگی عضلات قسمت داخلی ران می‌شود.

معمولاً درد کشاله ران شدید است و به طور ناگهانی آغاز می‌شود و همچنین علت ایجاد درد مشخص می‌باشد. علاوه بر درد امکان دارد اسپاسم عضله داخلی ران و ضعف در پاها در اثر کشیدگی ایجاد شود.

فتق کشاله ران

فتق کشاله ران زمانی ایجاد می‌شود که بافت چربی و یا روده‌ها وارد ناحیه‌ای ضعیف در دیواره شکمی می‌شوند. در برخی از مواقع، فتق کشاله ران باعث ایجاد هیچ علائمی نمی‌شود. در صورت بروز علائم، امکان دارد احساس کشیدگی و یا درد در قسمت کشاله ران در زمان سرفه یا بلند کردن اشیاء ایجاد شود. همچنین ممکن است برآمدگی قابل مشاهده در کشاله ران ایجاد شود.

سنگ کلیه

امکان دارد با عبور سنگ کلیه از مجاری ادراری، درد خفیف یا شدید ایجاد شود.  این درد معمولاً بین دنده‌ها و لگن یا قسمت تحتانی شکم ایجاد می‌شود. در هر دو صورت درد به طور مداوم در کشاله ران انتشار پیدا می‌کند. علاوه بر درد امکان دارد در ادرار خون مشاهده شود و یا حالت تهوع، استفراغ، درد در زمان ادرار و اضطرار در دفع  ادرار ایجاد شود.

آرتروز مفصل لگن 

آرتروز مفصل لگن در اثر ساییدگی مفصل لگن ایجاد می‌شود. در اثر تخریب غضروف، حرکت پا باعث ایجاد درد می‌شود. درد ناشی از آرتروز در اثر انجام فعالیت شدیدتر شده و با استراحت تسکین پیدا می‌کند. علاوه بر درد امکان دارد سفتی مفصل لگن ایجاد شود و همچنین ممکن است در هنگام حرکت، صدا در قسمت مفصل شنیده شود.

گیر کردن مفصل ران 

گیر کردن مفصل ران (FAI) در مراحل اولیه آرتروز مفصل ران ایجاد می‌شود. زمانی که زائده‌های استخوانی در اطراف مفصل گوی و کاسه‌ای ران ایجاد می‌شوند، باعث محدودیت حرکتی مفصل ران و ایجاد درد کشاله ران می‌شوند. امکان دارد درد ایجاد شده خفیف یا شدید باشد.

پارگی لابروم لگن

لابروم لگن یک لایه غضروف است که لبه بیرونی مفصل لگن را پوشش می‌دهد. پارگی لابروم لگن می‌تواند باعث ایجاد درد کشاله ران یا باسن شود. این نوع درد در زمان انجام حرکات خاصی در لگن ایجاد می‌شود. در برخی از مواقع در اثر این عارضه صدا در مفصل لگن شنیده می‌شود.

شکستگی لگن

شکستگی لگن در اثر عواملی مانند افتادن از ارتفاع، ضربه مستقیم به لگن، پوکی استخوان، سرطان یا آسیب‌دیدگی ایجاد می‌شود.

درد ناشی از شکستگی لگن معمولاً در کشاله ران احساس می‌شود و در زمان حرکت یا چرخش در مفصل لگن درد به میزان زیادی تشدید می‌شود.

نکروز سر استخوان ران

این عارضه با ایجاد اختلال در خون‌رسانی به استخوان، باعث مرگ سلول‌های استخوانی و در نهایت منجر به تخریب مفصل لگن و سر استخوان ران می‌شود. اولین نشانه این عارضه وجود درد ضربانی در کشاله ران یا باسن می‌باشد. با پیشروی عارضه، امکان دارد در اثر دشواری ناشی از وارد شدن وزن بر مفصل در زمان راه رفتن حالت لنگیدن ایجاد شود.

فتق ورزشی 

فتق ورزشی نوعی آسیب‌دیدگی غیر متداول است که بیشتر در میان بازیکنان فوتبال و هاکی شایع است و در اثر تضعیف دیواره شکمی ایجاد می‌شود. این عارضه باعث ایجاد درد در قسمت کشاله ران می‌شود. تشخیص فتق ورزشی دشوار است و معمولاً تنها راه درمان آن استراحت یا جراحی است.

دلایل غیر متداول 

دلایل غیر متداول درد کشاله ران

عارضه‌های ایجاد شده در بیضه‌ها، شکم، لگن و مشکلات عصبی از جمله دلایل غیر متداول هستند که می‌توانند باعث ایجاد درد کشاله ران شوند.

عارضه‌های ایجاد شده در بیضه‌ها 

برخی از عارضه‌هایی که در قسمت بیضه‌ها ایجاد می‌شوند باعث بروز درد کشاله ران می‌شوند. این عارضه‌ها شامل :

  • اپیدیدیمیت : این عارضه در اثر التهاب اپیدیدیم – مجرایی در قسمت پشت بیضه‌ها ایجاد می‌شود. امکان دارد درد ناشی از اپیدیدیمیت در کشاله ران آغاز شده و سپس به بیضه‌ها منتقل شود. همچنین ممکن است ورم بیضه، تب و لرز ایجاد شود.
  • پیچ‌خوردگی بیضه : پیچ‌خوردگی بیضه یک فوریت پزشکی محسوب می‌شود و در اثر پیچ‌خوردگی طناب اسپرماتیک ایجاد می‌شود و باعث بروز درد شدید و ناگهانی در کشاله ران و بیضه می‌شود.

مشکلات عصبی

فشردگی عصب در قسمت کمر می‌تواند باعث ایجاد درد و بی‌حسی و احساس گزگز در کشاله ران شود. این عارضه رادیکولوپاتی کمری نام دارد.

گیر افتادگی عصب شامل گیر افتادگی عصب ابتوراتور (سدادی) و عصب ایلیو اینگوینال می‌تواند باعث ایجاد سوزش یا درد کشاله ران و یا درد در میانه ران شود. همچنین امکان دارد علائمی مانند بی‌حسی یا احساس گزگز ایجاد شوند.

عارضه‌های ایجاد شده در قسمت شکم یا لگن 

برخی از عارضه‌های ایجاد شده در قسمت شکم مانند بیماری دیورتیکولی و یا آنوریسم آئورت شکمی و همچنین عارضه‌های ایجاد شده در قسمت لگن مانند کیست تخمدان می‌توانند باعث ایجاد درد کشاله ران شوند.

استئیت پوبیس 

استئیت پوبیس در اثر التهاب سیمفیزیس پوبیس (مفصل غضروفی که دو استخوان ناحیه شرمگاهی را به هم متصل می‌کند) ایجاد می‌شود. این عارضه باعث ایجاد درد در کشاله ران و لگن می‌شود. امکان دارد این عارضه در افراد ورزشکار و یا غیر ورزشکار، خصوصاً افرادی که دارای سابقه التهاب مفاصل، حاملگی، آسیب‌دیدگی لگن و یا جراحی لگن هستند ایجاد شود.

دو عارضه زیر به ندرت باعث ایجاد درد کشاله ران می‌شوند و بایستی بوسیله پزشک ارزیابی شوند:

عفونت مفصل 

به ندرت امکان دارد مفصل لگن عفونی شود. این حالت بیشتر در افراد سالخورده (افراد بالای 80 سال)، بیماران مبتلا به دیابت، روماتیسم مفصلی، جراحی مفصل و افراد دارای پروتز مفصل لگن یا زانو شایع است. علاوه بر درد کشاله ران، این عارضه می‌تواند باعث ایجاد تب، ورم، گرمی و قرمزی در مفصل لگن (خصوصاً در زمان حرکت پا) شود.

تومور

به ندرت امکان دارد که یک تومور در عضله یا استخوان خصوصاً در قسمت داخلی عضلات ران باعث ایجاد درد کشاله ران شود. بر خلاف کشیدگی عضله، درد کشاله ران ناشی از تومور معمولاً با انجام ورزش تشدید نمی‌شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟ 


در صورت درد شدید یا مداوم در کشاله ران و افتادن از ارتفاع یا انواع دیگر آسیب‌دیدگی لگن بایستی سریعاً به پزشک مراجعه شود.

درد کشاله ران همراه با تب، لرز، وجود خون در ادرار ، درد در شکم یا لگن، حالت تهوع یا استفراغ، عدم تحمل وزن یا ناتوانی در راه رفتن نیاز به بررسی پزشکی دارند.

در صورت بروز فتق کشاله ران، چنانچه باز گرداندن بافت بیرون‌زده امکان‌پذیر نباشد، بایستی به پزشک مراجعه شود. همچنین در صورت بروز درد شدید در ناحیه فتق یا ایجاد علائمی مانند استفراغ، اسهال یا ورم شکم بیمار باید سریعاً به پزشک مراجعه کند. این علائم می‌توانند نشان‌دهنده فتق استرانگوله (مختنق) باشد. برای درمان این عارضه بایستی از جراحی استفاده شود.

در صورت ایجاد ورم و درد شدید در یک طرف کیسه بیضه بایستی به پزشک مراجعه شود تا در صورت بروز پیچ‌خوردگی بیضه، از جراحی استفاده شود.

تشخیص علت درد کشاله ران


تشخیص علت درد کشاله ران

پزشک پس از بررسی سابقه پزشکی بیمار علت بروز درد کشاله ران، زمان آغاز درد و وجود آسیب‌دیدگی‌های دیگر را ارزیابی می‌کند. پزشک همچنین عوامل تشدید یا بهبود درد و وجود علائم دیگر را نیز بررسی می‌کند. سپس پزشک از معاینه بدنی و آزمایش‌های تصویربرداری جهت تشخیص علت ایجاد درد استفاده می‌کند.

معاینه بدنی 

پزشک جهت تشخیص علت درد، بخش‌هایی از بدن مانند شکم و بیضه‌ها را معاینه کرده و از آزمایش‌های عصبی و اسکلتی-عضلانی استفاده می‌کند.

درد در بیماران معمولاً در اثر انجام حرکاتی مانند خم کردن و یا چرخش مفصل لگن ایجاد می‌شود. از جمله این حرکات قرار دادن مچ پا روی ران در حالت نشسته جهت پوشیدن جوراب و کفش می‌باشد.

آزمایش‌های تصویربرداری 

کشیدگی عضلات کشاله ران بوسیله معاینه بدنی تشخیص داده می‌شود ولی جهت تشخصی دلایل دیگر ایجاد درد کشاله ران از آزمایش‌های تصویربرداری استفاده می‌شود.

متداول‌ترین آزمایش تصویربرداری برای تشخیص علت درد کشاله ران، تصویربرداری با اشعه ایکس می‌باشد. از این آزمایش برای مشاهده ساختار استخوانی و مفصل لگن استفاده می‌شود. تصویربرداری با اشعه ایکس مناسب‌ترین نوع آزمایش جهت تعیین میزان آسیب‌دیدگی غضروف و دیگر علائم آرتروز لگن مانند زائده استخوانی و کاهش فضای مفصلی به شمار می‌رود.

در صورتی که درد کشاله ران به بیضه‌ها یا فتق کشاله ران مربوط باشد، امکان دارد از سونوگرافی استفاده شود. در صورت احتمال وجود سنگ کلیه، ممکن است پزشک از توموگرافی رایانه‌ای (سی تی اسکن) استفاده کند. چنانچه عارضه‌های مربوط به روده، شکم یا لگن باعث ایجاد درد کشاله ران شوند،  پزشک از سونوگرافی یا سی تی اسکن شکم یا لگن استفاده می‌کند.

تصویرسازی تشدید مغناطیسی (ام آر آی) معمولاً جهت ارزیابی بافت‌های نرم اطراف مفصل لگن به کار برده می‌شود. ام آر آی جهت مشاهده عضلات، تاندون‌ها، رباط‌ها و لابروم به منظور تشخیص علت درد کشاله ران استفاده می‌شود. در برخی از مواقع برای مشاهده دقیق‌تر آسیب‌دیدگی غضروف و لابروم درون مفصل، ام آر آی با استفاده از تزریق محلولی به نام کنتراست (ماده حاجب) انجام می‌شود.

از ام آر آی برای تشخیص مشکلات عصبی مانند درد کشاله ران ناشی از فشردگی عصب در کمر نیز استفاده می‌شود.

انجام تزریقات 

از تزریقات برای تشخیص یا درمان درد کشاله ران پای چپ و راست استفاده می‌شود. تزریق توسط پزشک، جراح ارتوپد یا متخصص رادیولوژی و با استفاده از سونوگرافی یا اشعه ایکس انجام شود.

پس از وارد شدن سوزن در مفصل، ماده بی‌حسی (لیدوکائین) تزریق می‌شود. در صورتی که درد به طور موقت تسکین پیدا کند، منشاء درد احتمالاً در محل تزریق ماده بی‌حسی قرار دارد.

راه‌های درمان درد کشاله ران


پس از تشخیص علت ایجاد درد، پزشک برنامه درمانی مناسب را طراحی و تدوین می‌کند.

درمان درد کشاله ران به کمک تغییر در شیوه زندگی 

درمان درد کشاله ران به کمک تغییر در شیوه زندگی

در برخی از مواقع درد کشاله ران پای چپ و راست به کمک تغییر در شیوه زندگی قابل درمان است. برای مثال، در ارتباط با کشیدگی عضلات کشاله ران استراحت، استفاده از یخ در ناحیه آسیب‌دیده و بستن قسمت فوقانی ران با نوار الاستیک جهت کاهش درد و ورم مؤثر است. جهت رفع درد ناشی از آرتروز لگن، بایستی از انجام فعالیت‌هایی مانند بالا رفتن از راه پله که باعث تشدید درد می‌شوند خودداری شود. برای رفع درد ناشی از اپیدیدیمیت یا عارضه‌های دیگر مرتبط با بیضه‌ها، بالا نگه داشتن کیسه بیضه و استفاده از یخ به رفع درد کمک می‌کند.

مصرف دارو 

درمان درد کشاله ران با مصرف دارو

در مواردی مانند کشیدگی عضلات کشاله ران، آرتروز، پارگی لابروم، استئیت پوبیس و فشردگی عصب در ناحیه کمر از داروهایی مانند تایلنول (استامینوفن) یا داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) برای تسکین درد کشاله ران پای چپ و راست استفاده می‌شود.

جهت درمان دردهای شدید کشاله ران ناشی از سنگ کلیه، شکستگی لگن یا عفونت مفصل لگن امکان دارد از داروهای قوی‌تری مانند داروهای مُسکن مخدر استفاده شود.

در برخی از موارد مانند جهت تسکین درد کشاله ران ناشی از آرتروز لگن، داروی استروئید مانند کورتیزون داخل لگن تزریق می‌شود. در صورت فشردگی عصب دارو در قسمت پایین کمر تزریق خواهد شد.

بسته به علت اصلی ایجاد درد، در مواردی مانند اپیدیدیمیت یا عفونت مفصل لگن جهت درمان عفونت امکان دارد از آنتی‌بیوتیک استفاده شود.

فیزیوتراپی

درمان درد کشاله ران با فیزیوتراپی

فیزیوتراپی یکی از روش‌های درمانی مؤثر جهت درمان درد کشاله ران به محسوب می‌شود. زمان استفاده از توان‌بخشی به علت اصلی ایجاد درد بستگی دارد. (مانند فیزیوتراپی پس از تعویض مفصل لگن و یا فیزیوتراپی بلندمدت جهت درمان آرتروز لگن). در فیزیوتراپی علاوه بر انجام تمارین جهت تقویت عضلات پا و لگن و بهبود دامنه حرکتی و انعطاف‌پذیری، متخصص فیزیوتراپی استفاده از ابزار خاصی مانند عصا یا واکر را به بیمار توصیه می‌کند.

جراحی

در برخی از موارد مانند پیچ‌خوردگی بیضه جهت درمان عارضه به استفاده از جراحی نیاز است. امکان دارد در مواردی مانند تعویض مفصل لگن ناشی از آرتروز پیشرفته لگن و پارگی لابروم نیز از جراحی استفاده شود.

جلوگیری از ایجاد درد کشاله ران


استفاده از روش‌های زیر جهت جلوگیری از ایجاد درد کشاله ران سودمند می‌باشند:

  • حفظ تناسب اندام
  • انجام ورزش‌های کم برخورد که فشار کمتری بر لگن وارد می‌کنند مانند شنا و دوچرخه‌سواری
  • مشاوره با پزشک جهت انجام تمرین‌های تعادلی یا تای چی جهت جلوگیری از افتادن در اثر از دست دادن تعادل
  • انجام ورزش روزانه جهت کاهش سرعت تحلیل استخوان و تقویت عضلانی
دسته‌ها
شانه درد مقالات

ورزش درد شانه: بهترین حرکات اصلاحی و نرمش برای درمان شانه درد

نادیده گرفتن شانه درد کار دشواری است. شانه درد گاهی اوقات پی‌آمد دررفتگی، شکستگی، جراحت یا آسیب‌های دیگری است که به درمان اورژانسی و توانبخشی حرفه‌ای نیاز دارند. گاهی اوقات نیز مدت‌های طولانی قوز کردن پشت میز کار یا حالت اندامی نامناسب علت اصلی شانه درد است.

حتی شانه درد خفیف نیز می‌تواند خوابیدن، نشستن و راه رفتن را ناراحت کننده کند و کار کردن را به عذابی غیرقابل تحمل تبدیل کند. در این بین کارهایی که بدن برای اجتناب از درد انجام می‌دهد، باعث منتشر شدن درد در گردن و پشت بدن می‌شود. موثرترین درمان شانه درد با توجه به علت اصلی بروز درد انتخاب می‌شود. بنابراین تشخیص دقیق اولین گام حیاتی برای فرآیند ارزیابی و درمان مشکل به شمار می‌آید. خوشبختانه ورزش‌ها و نرمش‌های کششی مختلفی برای کاهش درد شانه و رفع تنش و گرفتگی عضلات وجود دارد که انجام دادن آنها به هیچ وجه دشوار نیست. بااین حال بهتر است برای آگاهی از بهترین ورزش‌ها و حرکات اصلاحی برای تسکین شانه درد به پزشک یا متخصص فیزیوتراپی مراجعه کنید.

آناتومی شانه


سه استخوان در ناحیه شانه وجود دارد که عبارتند از استخوان ترقوه (کلاویکل)، استخوان کتف (اسکاپولا) و استخوان بالای بازو (هومر). کتف استخوانی مثلثی شکل است که از دو بخش اصلی زائده اخرمی (آکرومیون) و حفره گلنوئید تشکیل می‌شود. این سه استخوان در ناحیه شانه بخشی از دو مفصل اصلی زیر را تشکیل می‌دهند:

  • مفصل آکرومیوکلاویکولار یا مفصل اخرمی ـ ترقوه‌ای بین زائده اخرمی کتف و ترقوه قرار دارد.
  • مفصل گلونوهومرال یا مفصل کاسه‌ای ـ بازویی بین گلنوئید کتف و استخوان بازو قرار دارد.

به علاوه عضلات، رباط‌ها و تاندون‌های متعددی نیز دور شانه وجود دارد. رباط‌ها فیبرهایی هستند که استخوان‌های مفصلی را در کنار هم نگه می‌دارد. تاندون‌ها فیبرهایی هستند که عضله را به استخوان متصل می‌کنند.

علل احتمالی شانه درد


علل احتمالی شانه درد

شانه یخ زده

شانه یخ زده یا کپسولیت چسبنده شانه به عارضه‌ای گفته می‌شود که شانه در اثر ابتلا به آن خشک و دردناک می‌شود. علائم شانه یخ زده بدون بهره‌گیری از درمان هم معمولاً برطرف می‌شود، هرچند این فرآیند ممکن است دو تا سه سال طول بکشد.

اختلالهای روتاتور کاف

روتاتور کاف به مجموعه عضلات و تاندون‌هایی گفته می‌شود که دور مفصل شانه قرار دارند و آن را پایدار می‌کنند. اختلال‌های روتاتور کاف یکی از شایع‌ترین علل شانه درد محسوب می‌شود. اکثر بیماران با موفقیت درمان می‌شوند و به طور کامل بهبود می‌یابند.

اختلالهای مفصل اخرمی ـ ترقوهای

بعضی عارضه‌ها مانند آرتروز یا آسیب‌دیدگی شانه مفصل اخرمی ـ ترقوه‌ای را درگیر می‌کنند ـ این مفصل بالای شانه قرار دارد. مشکلات این مفصل معمولاً پی‌آمد ساییدگی مفصل یا آسیب‌دیدگی است.

آرتریت سپتیک

آرتریت سپتیک یا عفونت مفصل با علائمی همچون درد و حساسیت به لمس مفصل، احساس درد هنگام حرکت دادن مفصل و احساس کسالت عمومی همراه است. عفونت مفصل عارضه شایعی نیست، اما به درمان فوری و بستری شدن نیاز دارد.

آرتریت

آرتریت شانه ناشی از ساییدگی مفصل شانه است. چنانچه آرتریت علاوه بر شانه چند مفصل دیگر را هم درگیر کرده باشد، بیمار مبتلا به روماتیسم تشخیص داده می‌شود.

پلیمیالژی روماتیکا

پلی میالژی روماتیکا با علائمی مانند درد، خشکی و حساسیت به لمس عضلات بزرگ همراه است و معمولاً در اطراف شانه‌ها، بالای بازوها و لگن بروز می‌یابد.

آسیبدیدگی

  • شکستگی استخوان، برای مثال شکستگی استخوان بالای بازو (هومر) یا شکستگی ترقوه (کلاویکل)
  • آسیب‌دیدگی بافت‌های نرمی مانند رباط، تاندون یا عضله دور مفصل شانه: این نوع آسیب‌دیدگی به روش‌های مختلفی مانند آسیب ورزشی، تصادفات جاده‌ای یا کشیدگی شانه پس از بلند کردن یا حمل کردن بارهای سنگین رخ می‌دهد.
  • دررفتگی شانه: گوی مفصل شانه از درون کاسه مفصلی بیرون می‌آید.

ناپایداری شانه

شانه به دلیل این که مفصل استخوان‌ها را نزدیک هم نگه نمی‌دارد، ناپایدار می‌شود. استخوان بازو غالباً از جای خود بیرون می‌آید.

درد ارجاعی

درد ارجاعی دردی است که از نقطه دیگری از بدن شروع می‌شود و با حرکت کردن در گذرگاه‌های عصبی به شانه می‌رسد. گردن متداول‌ترین منشأ درد ارجاعی شانه است. درد قلب یا دیافراگم (عضله جدا کننده قفسه سینه از شکم) نیز گاهی اوقات در شانه حس می‌شود. وجود مشکل در شکم باعث تحریک دیافراگم می‌شود و این درد گاهی در شانه حس می‌شود؛ معمولاً بیمار از دل درد نیز رنج می‌برد. به همین نحو اگر مشکل از قفسه سینه شروع شود، بیماران معمولاً در ناحیه قفسه سینه و شانه احساس درد می‌کنند.

ورزش برای درد شانه


اگر هنوز برای درمان شانه دردتان به پزشک یا متخصص فیزیوتراپی مراجعه نکرده‌اید، باید بدانید که مشاوره با متخصص فیزیوتراپی یکی از عاقلانه‌ترین کارهایی است که می‌توانید برای تهیه برنامه ورزش درمانی شانه درد انجام بدهید، به خصوص اگر بیش از دو تا سه هفته است که از شانه درد رنج می‌برید. در ادامه با حرکات اصلاحی و نرمش‌های کششی شانه درد آشنا می‌شوید، اما قبل از انجام دادن این تمرین‌ها باید با پزشک مشورت کنید.

چند نمونه ورزش مناسب برای درمان درد شانه عبارت اند از:

کشش در امتداد قفسه سینه

کشش در امتداد قفسه سینه

این حرکت کششی ساده آن‌قدر آسان به نظر می‌رسد که ممکن است آن را جدی نگیرید. اما کافی است این نرمش کششی را ده بار تکرار کنید تا متوجه بشوید که این نرمش دقیقاً همان حرکتی است که برای تسکین شانه درد به دنبال آن بودید.

برای انجام این حرکت کافی است که بازوی راست را مقابل قفسه سینه بیاورید و آرنج راست را با دست چپ به مدت یک دقیقه نگه دارید. این حرکت را برای سمت دیگر تکرار کنید و حرکت را دو تا چهار بار برای هر سمت انجام بدهید.

کشش گردن

بایستید، پاها را دقیقاً زیر مفصل‌های ران بگذارید و بازوها را کنار بدن آویزان کنید. همان طور که به روبه‌رو نگاه می‌کنید، سرتان را به سمت راست خم کنید، انگار که می‌خواهید شانه را با گوش راست لمس کنید. خم کردن سر را تا جایی که کشش را در سمت چپ شانه و گردن احساس کنید، ادامه بدهید.

همین حرکت را برای سمت مقابل نیز انجام بدهید و گوش چپ را به سمت شانه چپ ببرید تا کشش را در سمت راست احساس کنید. سرتان را در بیشترین مقدار کششی که می‌توانید تحمل کنید، به مدت ده ثانیه نگه دارید و حرکت را سه بار برای هر سمت تکرار کنید.

چرخش شانه

چرخش شانه

بایستید و پاها را به عرض لگن باز کنید. بازوها را کنار بدن آویزان کنید، عمل دم را انجام بدهید و شانه‌ها را به سمت گوش‌ها بالا ببرید، به عقب بدهید و کتف‌ها را به هم فشار بدهید. وقتی نفستان را بیرون می‌دهید، شانه‌ها را پایین بیاورید و آرنج‌ها را رو به جلو دراز کنید تا کشش را در پشت شانه‌ها احساس کنید. این حرکت را ده بار تکرار کنید.

انبساط قفسه سینه

بایستید و کش ورزشی، حوله یا نواری را پشت بدن نگه دارید، قفسه سینه را منبسط کنید و کتف‌ها را به سمت یکدیگر بکشید. چانه را مانند زمانی که می‌خواهید به سقف نگاه کنید، بالا ببرید و 10 ـ 15 ثانیه در این حالت بمانید. حرکت را 3 ـ 5 بار تکرار کنید.

چرخش روی صندلی

برای انجام این حرکت کششی گردن و شانه‌ها روی صندلی بنشینید، مفصل‌های ران را رو به جلو نگه دارید و مچ پاها را دقیقاً زیر زانوها قرار بدهید. بالاتنه را به راست بچرخانید و دست چپ را به سمت ران راست بیاورید. 30 ثانیه در این حالت بمانید، سپس حرکت را برای سمت دیگر انجام بدهید. این حرکت را 3 ـ 5 بار برای هر سمت تکرار کنید.

حلقه شانه

حلقه شانه

این حرکت تمرین خوبی برای گرم کردن مفصل شانه و افزایش انعطاف‌پذیری شانه است. بهتر است این حرکت را در برنامه ورزشی روزمره‌تان قرار بدهید و آن را هر روز دو یا سه بار انجام بدهید. بایستید و دست چپتان را پشت صندلی یا میز بگذارید و بگذارید دست راستتان مانند پاندول کنار بدن تکان بخورد. دست راست را به صورت دورانی در جهت و خلاف عقربه‌های ساعت 5 بار بچرخانید، هر بار دایره کوچکی را رسم کنید و دایره را به تدریج بزرگتر کنید. سپس همین مراحل را با دست چپ انجام بدهید.

کشش شانه در چهارچوب در

کشش شانه در چهارچوب در

مطمئن شوید که کسی قصد ورود به اتاق یا خارج شدن از آن را ندارد، سپس در چهارچوب در بایستید تا این تمرین مفید برای تقویت عضلات شانه و انبساط قفسه سینه را انجام بدهید. بازویتان را صاف دراز کنید و آرنج را با زاویه 90 درجه خم کنید تا ساعد روی چهارچوب در قرار بگیرد. همان‌طور که کف دستتان را روی چهارچوب در فشار می‌دهید و کمی رو به جلو خم می‌شوید تا عضلات مرکزی را درگیر کنید، پای راست و بعد پای چپ را جلو بگذارید. 30 ثانیه در این حالت بمانید و حرکت را برای هر دو سمت دو یا سه بار تکرار کنید.

چرخش ناحیه صدری در حالت خوابیده به پهلو

چرخش ناحیه صدری در حالت خوابیده به پهلو

این تمرین برای افزایش توانایی حرکتی مهره‌های صدری، کمری و شانه‌ها مفید است. برای انجام این حرکت به پهلوی راست روی تشک دراز بکشید، زانوها را کمی خم کنید و بازوی راست را رو به جلو دراز کنید. کف دست راست را رو به بالا بگذارید و دست چپ را روی آن قرار بدهید. همان‌طور که دست چپ را صاف بالا می‌آورید و بدون تکان دادن زانوها یا لگن به سمت کف زمین در پشت بدنتان پایین می‌برید، به دست راستتان نگاه کنید. سپس دست چپ را دوباره روی دست راست بگذارید و این حرکت را چند بار تکرار کنید. در مرحله بعد روی پهلوی چپ بغلتید و این بار دست راست را تاب بدهید.

حرکت عروسک پارچهای

حرکت عروسک پارچه ای

حرکت عروسک پارچه‌ای یکی از حرکات یوگا است که تنش و فشار روی شانه‌ها را از بین می‌برد. برای انجام دادن این حرکت بایستید، پاها را به عرض لگن باز کنید و زانوها را کمی خم کنید. به آرامی رو به جلو خم شوید و سعی کنید انگشتان دست را به پنجه برسانید، در این بین شکمتان را روی زانوها فشار بدهید تا از پایین کمر محافظت کنید. هر دست را روی آرنج مقابل بگذارید و بالای سر را به سمت زمین بیاورید. بگذارید سر یک دقیقه آزادانه تاب بخورد، سپس به حالت ایستاده برگردید.

تاب دادن و حلقه کردن بازوها

تاب دادن و حلقه کردن بازوها

این حرکت برای گرم کردن شانه‌ها و افزایش توانایی حرکتی توصیه می‌شود. بایستید و پاها را به عرض لگن باز کنید، نفس بکشید و بازوها را صاف بالا بیاورید. سپس بازوها را رو به طرفین دراز کنید و کتف‌هایتان را به هم فشار بدهید. در مرحله بعد نفس را بیرون بدهید و بازوها را دوباره کنار یکدیگر قرار بدهید. بازوی راست را از زیر بازوی چپ رد کنید و هر دو بازو را راست نگه دارید. نفس بکشید و بازوها را به سمت پهلوها تاب بدهید، دوباره کتف‌ها را به هم فشار بدهید. باز هم نفس را بیرون بدهید و بازوها را کنار هم قرار بدهید. این بار بازوی چپ را از زیر بازوی راست رد کنید و در این بین هر دو بازو را صاف نگه دارید. کل این مراحل را ده بار تکرار کنید.

دسته‌ها
پا مقالات

درمان پای پرانتزی در بزرگسالان بعلت آرتروز، شکستگی و نقص ویتامین D

پا پرانتزی اختلالی است که در آن پاها به سمت بیرون خم می‌شوند یعنی هنگامی ‌که مچ پاها در کنار هم قرار می‌‌گیرند از ناحیه زانو فاصله زیادی با هم خواهند داشت. پای پرانتزی گاهی اوقات می‌تواند نشانه یک بیماری زمینه ای از قبیل نرمی استخوان یا بیماری بلانت باشد می‌تواند منجر به بروز آرتروز در زانو و ران شود. روش‌هایی که برای درمان این اختلال وجود دارد عبارت است از استفاده از بریس، گچ گرفتن پاها یا تمرینات مخصوص فیزیوتراپی برای اصلاح بد شکلی استخوان‌ها.

علل پای پرانتزی و درمان


علل پای پرانتزی و درمان

پای پرانتزی در بزرگسالان علل مختلفی دارد. از جمله این عوامل می­توان به موارد زیر اشاره کرد:

 آرتروز پا و پای پرانتزی 

علامت بارز پا پرانتزی این است که پاها از ناحیه زانو از هم فاصله می‌گیرند حتی هنگامی‌که شما پاهای خود را به هم بچسبانید زانوهای شما از هم دور می‌شوند. این اختلال معمولاً با استئوآرتریت زانو ارتباط دارد. استئوآرتریت یک بیماری مزمن است که به علت تحلیل رفتگی غضروف به وجود می‌آید. غضروف بین استخوان‌ها در هنگام راه رفتن نقش ضربه گیر را ایفا می‌‌کند و به تولید یک مایع لغزنده طبیعی می‌پردازد که به بهبود لغزش مفاصل روی هم کمک خواهد کرد. از بین رفتن غضروف باعث بروز التهاب و درد خواهد شد. معمولا بخش داخلی زانو سریع‌تر دچار تحلیل رفتگی می‌‌شود زیرا وزن بدن به طور یکسان روی مفصل توزیع نخواهد شد. بخش داخلی زانوی انسان قسمت بسیار زیادی از وزن بدن را تحمل می‌‌کند. با گذر زمان که غضروف دچار تحلیل رفتگی می‌شود و نازک می‌گردد بخش داخلی زانو افت می‌کند و استخوان ران شروع به ساییدگی روی استخوان ساق خواهد کرد. پرانتزی شدن زانوها باعث می‌شود که فشار بسیار زیادی به رباط‌های خارجی زانو وارد شود و به این ترتیب احتمال کشیدگی زانو و بروز درد ناراحتی افزایش پیدا کند. در صورتی که این مشکل درمان نشود از بین رفتن غضروف باعث تحلیل رفتگی استخوان و بدتر شدن بد شکلی آن خواهد شد. استئوآرتریت زانو چندین دلیل دارد و ترکیبی از فاکتورهای محیطی و ژنتیکی در بروز این مشکل نقش دارند. در اکثر موارد این اختلال به تدریج و با گذر زمان و بدون هیچ گونه دلیل شناخته شده ای به وجود می‌آید. شما می‌توانید با رعایت موارد زیر از بروز آن جلوگیری کنید:

  • انجام فعالیت‌های ورزشی سبک از قبیل شنا و پیاده روی بپردازید و سبک زندگی سالمی داشته باشید. انجام دادن تمرینات ورزشی مقاومتی باعث افزایش حجم عضله و محافظت از زانو خواهد شد.
  • اجتناب از بالارفتن از پله‌ها و انجام فعالیت‌های روزمره از قبیل امور منزل که با خم شدن مکرر و طولانی مدت زانو همراه هستند باعث می‌‌شود که ریسک بروز استئوآرتریت زانو افزایش پیدا کند.
  • حفظ انعطاف پذیری عضله و رباط به کمک تمرینات یوگا باعث می‌شود که از میزان فشاری که به زانو و ران وارد می‌‌شود کاسته شود.
  • تناسب اندام داشته باشید.
  • رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشید. مصرف برخی مکمل‌ها به صورت محدود از قبیل گلوکزامین سولفات باعث می‌شود که ریسک بروز التهاب زانو در افرادی که دچار درد زانو هستند کاهش پیدا کند اما هیچ‌ گونه شواهد و مدارکی در ارتباط با مزایای مصرف آن به مدت طولانی وجود ندارد.
  • با مصرف روزانه مکمل‌ها و ویتامین دی و کلسیم در زنانی که یائسه هستند و مردانی که ۷۵ سال به بالا سن دارند می‌توان به حفظ سلامت استخوان و جلوگیری از کاهش حجم آن کمک کند.

روش‌های درمانی متعددی برای اختلال استئوآرتریت زانو وجود دارد. فرایند درمان با توجه به شدت مشکل ایجاد شده و سبک زندگی فرد تنظیم می‌شود:

  • در مواردی که استئوآرتریت زانو خفیف است و زانو پرانتزی نشده است می‌‌توان به کمک فیزیوتراپی به بهبود انعطاف پذیری و قدرت عضله پرداخت.
  • استفاده از کمپرس سرد و گرم باعث تسکین درد زانو خواهد شد. استفاده از بریس نرم باعث بهبود محافظت از زانو و محدود شدن حرکات آن می‌شود تا از میزان التهاب زانو کاسته شود.
  • پزشک به تجویز داروهای خوراکی ضد التهاب و پماد می‌‌پردازد.
  • اکثر بیماران روزهای خوب و بد دارند و یاد می‌گیرند به اصلاح سبک زندگی خود بپردازند.
  • می‌‌توان استئوآرتریت نسبتاً شدید که با از بین رفتن خفیف غضروف و خم شدگی خفیف زانو همراه است را با استفاده از یک بریس مخصوص درمان کرد تا وزن بدن از روی بخش آسیب دیده از آن برداشته شود.
  • در برخی موارد خاص تزریق ژل هیالورونیک اسید می‌‌تواند به صورت موقت باعث کنترل علائم و نشانه‌های بیماری شود.
  • پرانتزی شدن شدید پاها که با کوتاه شدن مشخص زانو همراه است نیازمند انجام جراحی تعویض مفصل می‌باشد تا مطابق طول پاها حفظ شود.
  • معمولاً نتایج حاصل از درمان فورا قابل مشاهده هستند و حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد از بیماران شاهد کاهش ۸۰ تا ۹۰ درصدی در خود خواهند بود و می‌‌توانند به انجام فعالیت‌های روزمره خود بپردازند.
  • در صورتی که علائم و نشانه‌های شما به کمک روش‌های درمانی مراقبتی بهبود پیدا نکند متخصص ارتوپدی به ارزیابی شرایط شما خواهد پرداخت.

 درمان نکردن کمبود ویتامین دی در کودکی 

درمان نکردن کمبود ویتامین دی در کودکی باعث پایپرانتزی در بزرگسالی میشود

نرمی استخوان یکی از بیماری‌های مربوط به استخوان است که در دوران کودکی به وجود می‌آید و در این اختلال استخوان‌ها شروع به نرم شدن می‌‌کنند و ریسک شکستگی و بد شکلی آنها افزایش خواهد یافت. علت اصلی بروز نرمی استخوان کمبود ویتامین دی است اما این اختلال در برخی افراد ارثی است. نرمی استخوان در میان جوامعی که ویتامین دی به غذاهای خاص اضافه می‌‌شود بسیار نادر است. ویتامین دی نقش مهمی را در جذب کلسیم ایفا می‌‌کند به همین دلیل پایین بودن سطح ویتامین دی باعث کاهش سطح کلسیم خواهد شد و در نتیجه استخوان‌های در حال رشد کودک ضعیف می‌‌شوند و منجر به بروز بد شکلی خواهند شد. این افراد دچار درد استخوان می‌شوند. علایم و نشانه‌های این اختلال می‌‌تواند وارد دوران بزرگسالی شود کمبود شدید ویتامین دی در دوران بزرگسالی می‌تواند منجر به بروز استئومالاسی شود که شبیه نرمی استخوان است. کمبود ویتامین دی می‌تواند به علت کمبود مصرف ویتامین دی در رژیم غذایی و قرار نگرفتن در مقابل نور خورشید به وجود بیاید. این امر بدین معنا است کودکانی که زمان زیادی از روز را در منزل می‌گذرانند بیشتر در معرض بروز نرمی استخوان و کمبود ویتامین دی قرار می‌گیرند. نرمی استخوان می‌تواند به دنبال برخی بیماری‌های ژنتیکی و متابولیکی به وجود بیاید. مصرف مکمل ویتامین دی به افرادی که در معرض خطر بروز این اختلال قرار دارند کمک خواهد کرد. در صورتی که علت بروز نرمی استخوان ژنتیکی باشد پزشک به تجویز مکمل‌های فسفات و کلسی تریول می‌پردازد تا از شدت پرانتزی شدن پاها بکاهد.

 بیماری بلانت 

بیماری بلانت از علت های پای پرانتزی در بزرگسالان

بیماری بلانت به علت بروز اختلالات متابولیکی از قبیل نرمی استخوان، نارسایی کلیوی، عفونت، ناهنجاری‌های اسکلتی و یک نوع کوتولگی به وجود می‌آید. در اکثر موارد بد شکلی در قسمت فوقانی استخوان تیبیا به وجود می‌‌آید که بزرگترین استخوان پا است. این بد شکلی زمانی به وجود می‌‌آید که بخش جانبی استخوان تیبیا به رشد خود ادامه دهد حال آنکه بخش داخلی آن رشد نکند. بیماری بلانت می‌تواند هر دو پا را درگیر کند. درمان اولیه بیماری بلانت در نوزادان استفاده از بریس است که معمولاً به مدت یک سال استفاده می‌شود تا باعث بهبودی شود. استانداردهای استفاده از بریس به این صورت است که باید در طول ساعات راه رفتن که به علت تحمیل وزن بدن زانو دچار کشیدگی کامل می‌شود از بریس استفاده کرد. نتایج حاصل از انجام عمل جراحی قبل از سن ۴ سالگی بهتر هستند زیرا پس از سن ۴ سالگی سرعت پرانتزی شدن پاها زیاد است. فیزیوتراپی یک بخش مهم از فرآیند درمان است که اکثر بیماران پس از مرخص شدن از بیمارستان باید ۳ بار در هفته به پزشک خود مراجعه کنند. فیزیوتراپی به شما این اطمینان را می‌دهد در طول درمان و ترمیم استخوان، بافت‌های اطراف استخوان نرم و انعطاف پذیر باقی بمانند و قدرت عضله حفظ شود. در صورتی که بیماری بلانت درمان نشود علاوه بر آن که باعث بدتر شدن بد شکلی استخوان می‌‌شود ریسک بروز آرتروز مفصل زانو و سایر تغییرات تحلیل برنده زود هنگام را افزایش خواهد داد.

 شکستگی استخوان 

شکستگی استخوان یکی از علل پای پرانتزی

در برخی شرایط استخوان دچار بد شکلی می‌‌شود که می‌‌تواند از یک ترک کوچک در استخوان تا جدا شدن استخوان به دو تکه متغیر باشد. در صورتی که شکستگی در استخوان ساق پا یا زانو رخ بدهد می‌‌تواند باعث پرانتزی شدن پاها شود. دو مسئله که می‌‌تواند در هنگام شکستگی استخوان به وجود بیاید به شرح زیر می‌باشد:

  • در صورتی که شکستگی در استخوان ساق پا به وجود بیاید باعث می‌شود که پا ضعیف شود. گاهی اوقات استخوانی که دچار شکستگی شده است در طول درمان به طور صحیح ثابت نمی‌شود و این وضعیت باعث پرانتزی شدن پاها خواهد شد.
  • زانو برای صاف نگه داشتن پاها بسیار ضروری است. هنگامی ‌که زانوهای شما به سمت داخل می‌چرخد باعث می‌شود که پاها به سمت بیرون منحرف شوند و این امر منجر به پرانتزی شدن آنها خواهد شد.

 تومورهای استخوان 

همانند همه نقاط بدن احتمال به وجود آمدن تومور در استخوان‌ها وجود دارد. در صورتی که تومور در استخوان پای شما به وجود آمده باشد باعث ضعیف شدن آن خواهد شد. در نهایت این اختلال منجر به پرانتزی شدن پا می‌شود اما احتمال بروز این مشکل نادر است.

 الگوی نامناسب راه رفتن 

الگوی نامناسب راه رفتن شایع‌ ترین علت پرانتزی شدن پاها است. اگر شما دچار هیچ یک از اختلالاتی که در قسمت بالا به آنها اشاره کرده ایم نیستید الگوی نامناسب راه رفتن به علت پرانتزی شدن پاها طی مدت طولانی به وجود می‌‌آید و این اختلال معمولاً در افرادی که ۱۵ سال به بالا سن دارند رخ خواهد داد. در این افراد به علت نامناسب بودن الگوی راه رفتن احتمال خم شدن پاها به سمت بیرون وجود دارد.

 بیماری پاژه 

دراستخوان‌های سالم بافت سالم و جدید استخوان به تدریج جایگزین بافت قدیمی آن می‌شود. بیماری پاژه یک اختلال متابولیکی است که از تولید مجدد و مداوم استخوان‌ها جلوگیری می‌کند. این اختلال بیشتر در افراد مسن و در ناحیه ستون فقرات، لگن، پاها و جمجمه دیده می‌شود. این اختلال می‌تواند باعث پرانتزی شدن پاها شود و زمینه مشکلات مفصل را فراهم کند. سابقه بیماری پاژه احتمال بروز این مشکل را افزایش خواهد داد و معمولاً ریسک بروز بیماری پاژه در میان مردان بیشتر از زنان است. بیماری پاژه قابل درمان است و معمولاً باعث بروز عوارض جانبی جدی نخواهد شد.

 روش‌هایی برای درمان پای پرانتزی 

روش‌هایی برای درمان پای پرانتزی

احساس درد شایع‌ ترین علامتی است که افراد مبتلا به بد شکلی‌های استخوان احساس می‌‌کنند. برخی از افراد از ظاهر حالت پاهای خود ناراحت هستند و به همین دلیل به پزشک مراجعه می‌کنند. پزشک در ابتدا به بررسی وضعیت پاهای آنها می‌‌پردازد و نحوه راه رفتن بیمار را بررسی می‌کند و در صورت نیاز درخواست انجام عکس برداری را خواهد داد. در اکثر موارد بیمار نیازی به درمان ندارد مگر آنکه مشکل او شدید باشد. در برخی موارد پزشک شما با متخصص ارتوپد مشورت می‌‌کند تا برنامه درمانی مناسبی را برای شما طراحی نماید. پوشیدن کفش مخصوص، گچ گرفتن پاها یا استفاده از بریس می‌‌تواند باعث تسکین درد و بهبود شرایط پا شود اما در برخی موارد بیمار به انجام عمل جراحی نیاز دارد. فرآیند بهبود زمان بر است و در نهایت به چندین جلسه مراجعه به پزشک نیاز خواهید داشت. ورزش‌های پیلاتس و یوگا نیز تاثیر به سزایی در درمان پای پرانتزی افراد بزرگسال ایفا می‌‌کند که در بخش زیر به تعدادی از آنها اشاره خواهیم کرد:

 تمرینات مخصوص تقویت پا

تمرینات مخصوص تقویت پا برای درمان پا پرانتزی

در صورتی که مشکل شما خفیف باشد انجام دادن تمرینات مخصوص تقویت پا می‌تواند باعث اصلاح آن شود و به بهبود شرایط پای شما کمک کند و برخی از تمرینات ورزشی به صورت تخصصی برای افرادی طراحی شده است که دچار پای پرانتزی هستند و فشار زیادی به مفاصل و تاندون‌های آنها وارد می‌‌شود. این تمرینات به بهبود پاها و به ویژه عضلات اطراف زانو کمک می‌کنند. این تمرینات ورزشی ساده هستند و برای انجام آنها فقط کافی است روی تشک مخصوص ورزشی یا روی یک میز دراز بکشید و به خم کردن زانوهای خود بپردازید. در این شرایط می‌توانید چیزی را بین پاهای خود قرار دهید و سپس به خم کردن آنها بپردازید تا جایی که بتوانید باسن خود را احساس کنید. پس از این مرحله به کشش پای خود بپردازید و روزی چند بار این تمرین را تکرار کنید. شما می‌‌توانید از چند عدد وزنه استفاده کنید تا چالش بیشتری را به وجود بیاورید. در صورتی که روزی چند بار ورزش کنید می‌توانید شاهد بهبود خود باشید.

 پیلاتس 

پیلاتس برای درمان پا پرانتزی

پیلاتس در مواردی که شما قصد دارید به بهبود عضلات مهم خود اصلاح حالت بدن و اصلاح شرایط بدن خود بپردازید و با مشکل پرانتزی شدن پای خود خداحافظی کنید یک روش ایده آل محسوب می‌شود. پیلاتس شبیه یوگا است اما دارای قدرت بیشتری می‌باشد که می‌تواند باعث حجم دادن به عضلات پا و همچنین از عضلات شکم می‌شود. برای انجام این تمرین کافی است روی تشک ورزشی دراز بکشید تا صورت شما به سمت بالا باشد و از پای خود را به سمت بالا و پایین هدایت کنید. پاهای خود را تا حد امکان به هم نزدیک کنید و چند مرتبه تکرار این حرکت بپردازید. می‌توانید در هنگام انجام این تمرین بالا تنه خود را از زمین جدا کنید و عضلات شکم خود را منقبض نمایید.

 یوگا 

یوگا برای درمان پا پرانتزی

اگر می‌خواهید که از پرانتزی شدن پاهای خود جلوگیری کنید یوگا می‌تواند یک تمرین ورزشی سودمند باشد. انجام دادن یوگا کار ساده ای است اما نتایج حاصل از آن قابل توجه هستند به ویژه اگر شما این تمرین را به صورت مداوم انجام دهید. تمرینات ورزشی یوگا برای بهبود مطابقت و انعطاف پذیری پاها عالی هستند اما ممکن است در ابتدا انجام دادن آنها دشوار باشد. شما می‌توانید برای اصلاح حالت بدن خود و صاف کردن انحنای پاها از طناب مخصوص ورزشی استفاده کنید.

 ماساژ درمانی 

ماساژ درمانی نیز می‌تواند در درمان پای پرانتزی مفید باشد. شما می‌توانید از خدمات تخصصی ماساژ بهره مند شوید. ماساژ فقط در روزهای اول قبل از آنکه استخوان سفت شوند و عضلات شما به طور کامل رشد کنند اثر گذاری بالایی دارد. ماساژ درمانی می‌تواند به خوبی به بهبود پای پرانتزی کمک کند به شرط آن که به طور مداوم انجام شود.

 لمس کردن انگشتان پا

 لمس کردن انگشتان پا برای درمان پا پرانتزی

برای انجام این تمرین کافی است یک عدد حوله را رول کرده یا از رول فومی‌ استفاده کنید و به تمرین بپردازید تا به تدریج پای پرانتزی شما از بین برود. برای این کار کافی از حوله یا رول فومی ‌را بین پای خود قرار دهید سپس بایستید و به سمت جلو خم شوید تا بتوانید انگشتان پای خود را لمس کنید. این امر به کشش زانوها به صورت همزمان و فعال کردن عضلات ابداکتور کمک خواهد کرد. صاف بایستید و پای خود را به عرض شانه باز کنید و سپس پای خود را فشار دهید. به آرامی نوک انگشتان خود را لمس کنید سپس به تدریج به سمت بالا برگردید و این تمرین را چندین مرتبه تکرار کنید.

حرکت اسکات و قرار دادن انگشتان پا رو به روی هم 

این تمرین ورزشی یک حرکت عالی است و به منظور هدف قرار دادن عضلاتی طراحی شده است که درون ران قرار دارند. هنگامی ‌که شما به انجام حرکات اسکات می‌پردازید و زانوهای خود را به سمت مرکز می‌کشید و آنها را درگیر می‌کنید باعث تقویت آنها خواهد شد. برای انجام این حرکت ورزشی کافی است صاف بایستید و پاهای خود را به عرض شانه باز کنید و سپس انگشتان خود را به سمت داخل بچرخانید تا روبروی هم قرار بگیرند. این حرکت را تا جایی انجام دهید که انگشت شست هر دو پای شما رو به روی هم قرار بگیرند و سپس به آرامی به انجام حرکت اسکات بپردازید. بازوهای خود را به سمت جلو بکشید تا تعادل بیشتری داشته باشید.

 کشش ۴ نقطه از بدن 

این تمرین ورزشی باعث کشش عضلات سرینی می‌شود و به تدریج منجر به شل شدن عضلات قدرتمند ران خواهد شد و باعث می‌‌شود زانوهای شما کمی به سمت داخل متمایل شوند. این حرکت باعث می‌شود که مشکل پای پرانتزی با گذر زمان اصلاح شود به ویژه اگر شما به طور منظم به انجام این تمرین بپردازید. برای انجام این تمرین ورزشی باید به پشت روی زمین دراز بکشید و سپس زانوهای خود را خم کنید تا کف پای شما به صورت صاف روی زمین قرار بگیرد. سپس سمت راست خود را به نحوی بالا بیاورید که در امتداد زانوی چپ شما قرار بگیرد. در این حالت بازوی راست خود را از طریق فاصله ایجاد شده مابین زانوی راست و چپ عبور دهید و ساق پای چپ خود را با دست بگیرید. دست چپ خود را زیر بازوی راست خود قرار دهید و قسمت جلویی استخوان ساق پای چپ خود را بکشید. هنگامی ‌که شما به انجام این تمرین می‌پردازید به سمت عقب خم شوید و زانوی چپ خود را به سمت قفسه سینه بکشید تا باسن سمت راست شما کشیده شود پای خود را عوض کنید و این فرآیند را تکرار کنید. حداقل ۳۰ ثانیه را به انجام این تمرین ورزشی اختصاص دهید.

دسته‌ها
زانو درد مقالات

ورزش برای پارگی مینیسک زانو: ترمیم مینیسک با حرکات اصلاحی زانو

پارگی مینیسک یک نوع آسیب دیدگی شایع در زانو است که معمولا در افرادی به وجود می‌‌آید که به انجام فعالیت‌های ورزشی می‌پردازند. این اختلال می‌تواند به علت انجام دادن فعالیت‌های معمولی روزمره که به مسئله افشا وارد می‌‌کنند نیز به وجود بیاید مانند خم شدن برای برداشتن چیزی از روی زمی‌ن یا نشستن درون ماشین یا بیرون آمدن از آن. این نوع آسیب دیدگی زمانی ایجاد می‌‌شود که غضروف محافظ در زانو دچار پارگی شود. پارگی مینیسک همیشه باعث احساس درد نمی‌شود ولی می‌تواند منجر به بروز تورم و ناپایداری در زانو شود. ممکن است به زانو قفل شود و شما برای تکان دادن پای خود مشکل داشته باشید. نوع آسیب دیدگی زانو و علائم و نشانه‌های بیمار به پزشک کمک می‌‌کند بتواند یک درمان مناسب را برای پارگی مینیسک مشخص نماید. پزشک اغلب انجام حرکات ورزشی را برای پایدار کردن مفصل توصیه خواهد کرد.

در صورتی که شما پس از یک پارگی مشکوک مینیسک دچار هریک از علایم و نشانه‌های زیر شدید باید به پزشک خود مراجعه نمایید:

  • قفل شدن زانو که می‌تواند نشان دهنده آسیب دیدگی بخشی از بافت باشد که درون مفصل زانو گیر افتاده است.
  • تورم شدید مفصل زانو که باعث می‌شود تکان دادن زانو دشوار باشد.
  • درد شدید که با حرکت دادن مفصل زانو به وجود می‌‌آید.
  • خم شدن زانو یا ناتوانی زانو برای تحمل وزن بدن

 در صورتی که با گذر زمان علایم و نشانه‌های شما بدتر شد باید به پزشک مراجعه کنید.

پارگی مینیسک زانو 


پارگی مینیسک زانو

مینیسک به یک قطعه غضروفی دیسک مانند گفته می‌شود که همانند ضربه گیر در داخل مفصل عمل می‌کند. در هر زانو یک مینیسک جانبی زیر بخش مجاور استخوان ران قرار دارد و یک مینیسک میانی زیر بخش داخلی استخوان ران وجود دارد. هر مینیسک به عنوان یک ضربه گیر طبیعی بین استخوان ران و استخوان ساق عمل می‌‌کند و این بالشتک‌ها از تحلیل رفتگی بیش از حد بخش داخلی مفصل زانو جلوگیری می‌کنند و اجازه نمی‌‌دهند دو سر استخوان روی یکدیگر ساییده شوند. هر مینیسک همچنین به جذب بخش زیادی از ضربه‌های حاصل از پریدن و فرود آمدن روی زمین می‌‌پردازد و به توزیع یکسان مایع مفصلی برای لغزندگی و تغذیه مفصل زانو کمک خواهد کرد.

علائم و نشانه‌های پارگی مینیسک چیست؟ 


علائم و نشانه‌های پارگی مینیسک می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • درد زانو که معمولاً در یک طرف از زانو احساس می‌شود.
  • حساسیت در یک طرف از مفصل زانو
  • تورم زانو در ۱۲ ساعت اول پس از بروز آسیب دیدگی
  • قفل شدگی زانو که از خم شدن زانو جلوگیری می‌کند.
  • گیر افتادگی زانو در هنگام راه رفتن یا ناتوانی در صاف کردن آن به طور کامل
  • تق تق کردن بخش داخلی زانو در هنگام تکان دادن آن
  • خم شدن زانو که باعث می‌شود شما احساس کنید زانوی‌تان ضعیف شده است.

پارگی مینیسک چگونه تشخیص داده می‌شود؟ 


پزشک به بررسی هر روزانه شما می‌پردازد تا بتواند زانوی سالم‌تان را با زانوی آسیب دیده مقایسه نماید. سپس زانوی آسیب دیده شما را به لحاظ وجود برخی از علائم و نشانه‌ها از قبیل تورم، حساسیت و تجمع مایع درون مفصل زانو را ارزیابی خواهد کرد. در صورتی که مفصل زانوی شما قفل نشده باشد پزشک به خم کردن زانوی آسیب دیده شما می‌پردازد تا بتواند تق تق کردن زانو یا گیر افتادگی بافت درون مفصل را تشخیص دهد. پزشک در مرحله بعدی به بررسی دامنه حرکات زانوی شما می‌‌پردازد و زانوی شما را در چند جهت مختلف تکان می‌دهد تا به این نتیجه برسد که آیا مینیسک حساس است یا خیر. به عنوان مثال پزشک پای شما را از ناحیه زانو سپس می‌کند و آن را صاف می‌نماید و در مرحله بعدی آن را به سمت داخل یا بیرون می‌چرخاند. در صورتی که شما در هنگام انجام این حرکات دچار درد شدید یا در هنگام خم کردن زانوی شما صدای تق تق شنیده شد این احتمال وجود دارد که مینیسک دچار پارگی شده باشد. در صورتی که نتایج حاصل از انجام معاینات جسمانی احتمال پارگی مینیسک را مطرح کند پزشک درخواست انجام آزمایشات بیشتری را خواهد داد که به شرح زیر می‌باشند:

  • عکس برداری توسط اشعه ایکس می‌‌تواند وجود آسیب دیدگی‌های استخوان از قبیل شکستگی را نشان دهد. شکستگی استخوان علائم و نشانه‌هایی را شبیه پارگی ‌مینیسک ایجاد می‌‌کند.
  • سی تی اسکن یا اسکن ام‌ آر آی می‌تواند از هر ده مورد ۹ مورد پارگی مینیسک را تشخیص دهد اما باید به خاطر داشته باشید که برخی از انواع پارگی مینیسک فقط توسط اسکن ام ‌آر آی تشخیص داده می‌‌شود به ویژه پارگی‌های کوچک که هیچ گونه علامتی را به وجود نمی‌‌آورد و به درمان نیاز ندارد.

تمرینات ورزشی برای پارگی مینیسک 


پس از آن که پزشک به شما اجازه داد به انجام تمرینات ورزشی بپردازید. می‌توانید از تمریناتی که در بخش زیر به آنها اشاره می‌کنیم برای تقویت عضلات و پایداری زانو خود پس از بروز پارگی مینیسک استفاده کنید.

تقویت عضلات چهار سر ران  

تمرین تقویت عضلات چهار سر ران برای پارگی مینیسک 

تمرینات مخصوص عضلات چهار سر ران باعث تقویت عضلات جلوی ران می‌شود. برای انجام این تمرینات باید به صورت زیر عمل کنید:

  • روی زمین بنشینید و پاهای خود را مقابل تان قرار دهید. شما می‌توانید در صورت تمایل دراز بکشید.
  • بر روی سفت کردن یا منقبض کردن عضلات چهار سر ران خود تمرکز کنید. شما می‌توانید برای انجام این تمرینات تصور کنید که قسمت پشت زانوی خود را به دیوار فشار می‌‌دهید.
  • حدود ۱۰ تا ۲۰ ثانیه به منقبض کردن عضلات خود ادامه دهید. باید این تمرین را ۱۰ مرتبه انجام دهید. ۳۰ ثانیه تا یک دقیقه استراحت کنید و سپس این مراحل را تکرار نمایید.

مینی اسکات  

تمرین مینی اسکات چهار سر ران برای پارگی مینیسک 

مینی اسکات یک تمرین ورزشی دیگر است که تقویت عضلات چهار سر ران کمک می‌‌کند. برای انجام این تمرین باید به صورت زیر عمل کنید:

  • بایستید و کمر خود را به دیوار تکیه دهید به نحوی که شانه‌ها و سر شما به دیوار بچسبد. باید بابای خود را به عرض شانه باز کنید و به اندازه یک پا از دیوار فاصله داشته باشید.
  • زانوهای خود را به آرامی خم کنید و باسن خود را به سمت زمین بکشید.
  • هنگامی‌ که به زاویه ۱۵ درجه رسیدید در همان حالت بمانید تا بتوانید درگیر شدن عضلات ران خود را احساس کنید.
  • از انجام دادن اسکات کامل خودداری کنید تا ران شما موازی با زمین قرار بگیرد. این حرکت باعث می‌‌شود که فشار بسیار زیادی به زانوهای شما وارد شود.
  • حدود ۱۰ ثانیه در این حالت بمانید سپس به آرامی بدن خود را به عقب و به نقطه شروع برگردانید.
  • این تمرین را ۸ تا ۱۰ مرتبه تکرار کنید. حدود ۳۰ ثانیه تا یک دقیقه استراحت کنید و سپس به تکرار این مراحل بپردازید.

همیشه لازم نیست این تمرین را در امتداد دیوار انجام دهید اما ورزش کردن در امتداد دیوار باعث می‌‌شود که شما تعادل بهتری داشته باشید. شما می‌توانید برای ایجاد تعادل بیشتر از یک عدد مبل استفاده نمایید.

بالا آوردن پا به صورت صاف

تمرین بالا آوردن پا به صورت صاف برای پارگی مینیسک 

این تمرین ورزشی باعث تقویت و کشش عضلات همسترینگ یا عضلات می‌شود که در قسمت پشت ران قرار دارند. برای انجام این تمرین به صورت زیر عمل کنید:

  • روی زمین دراز بکشید کف پای خود را به صورت صاف روی زمین قرار دهید و پای راست خود را بکشید. کمر و لگن خود را در حالت خنثی قرار دهید. باید مقداری لگن خود را خم کنید تا از کمر شما محافظت شود.
  • پای راست خود را بچرخانید و عضلات آن را سفت کنید. به آرامی و به صورت کنترل شده پای راست خود را از زمین جدا کنید.
  • پای راست خود را با زاویه ۴۵ درجه بالا بیاورید تا زانوی راست شما هم سطح  زانوی چپ تان قرار بگیرد.
  • پای راست خود را پایین بیاورید. ۲۵ بار به تکرار این تمرین بپردازید و سپس این حرکت را با پای چپ خود انجام دهید.

فشار دادن پاشنه روی زمین  

تمرین فشار دادن پاشنه روی زمین برای پارگی مینیسک 

انجام دادن زمین ورزشی باعث تقویت عضلات همسترینگ می‌‌شود و عضلات شکمی را به چالش می‌کشد. برای انجام این تمرین باید به صورت زیر عمل کنید:

  • به پشت روی زمین دراز بکشید و زانوهای خود را خم کنید و کف پای خود را به صورت صاف روی زمین قرار دهید.
  • پای خود را بچرخانید تا فقط پاشنه پای شما روی زمین قرار داشته باشد.
  • پاشنه پای خود را به زمین فشار دهید و به آرامی حدود ۱۲ تا ۱۸ سانتی متر پای خود را از بدنتان دور کنید.
  • پاشنه خود را به سمت بدنتان برگردانید و به نقطه شروع بروید. شما باید بتوانید درگیر شدن قسمت پشت ران خود را احساس کنید.
  • این تمرین را ۸ تا ۱۰ مرتبه تکرار کنید سپس به مدت ۳۰ ثانیه تا یک دقیقه استراحت کنید و مجددا این مراحل را تکرار نمایید.

کشش پا

تمرین کشش پا برای پارگی مینیسک 

این تمرین را می‌‌توان در حالت نشسته انجام داد یعنی امکان انجام این تمرین در هر مکانی وجود دارد. سعی کنید در طول روز ۲ تا ۳ مرتبه به انجام این تمرین بپردازید. برای انجام این تمرین باید به صورت زیر عمل کنید:

  • روی یک صندلی یا مبل قرار بگیرید و کف پای خود را به صورت صاف روی زمین بگذارید.
  • پای راست خود را بچرخانید و پای خود را از زمین جدا کنید و پای خود را صاف کنید. شما باید بتوانید درگیر شدن عضلات جلوی ران خود را احساس کنید.
  • به آرامی پای خود را به نقطه شروع برگردانید.
  • این تمرین را با سمت راست بدن خود ۱۰ بار تکرار کنید و سپس به سراغ پای چپ خود بروید. شما می‌توانید این تمرین را در هر شرایطی انجام بدهید.

بالا آوردن پاشنه در حالت ایستاده

تمرین بالا آوردن پاشنه در حالت ایستاده برای پارگی مینیسک 

این تمرین باعث تقویت عضلات گاستروسنیموس و عضلات نعلی می‌شود که عضلات ساق پا را به وجود می‌آورند. برای انجام این تمرین باید به صورت زیر عمل کنید:

  • بایستید و پای خود را به عرض شانه باز کنید و دست‌های خود را روی یک صندلی اپن آشپزخانه قرار دهید تا تعادل بهتری داشته باشید.
  • به آرامی پاشنه پای خود را از زمین جدا کنید تا روی پنجه پا قرار بگیرید.
  • کمی در این حالت بمانید سپس به آرامی پاشنه پای خود را به نقطه شروع برگردانید.
  • این تمرین را ۲ تا ۳ مرتبه و هر مرتبه ۸ تا ۱۰ بار تکرار کنید.

 نکته: برای حفظ تعادل به سفت کردن عضلات باسن خود بپردازید. مچ پای خود را در حالت خنثی قرار دهید تا از چرخش آنها به سمت لبه‌های خارجی پا جلوگیری شود.

تمرین ورزشی حلزون

تمرین ورزشی حلزون برای پارگی مینیسک 

این تمرین ورزشی عضلات ابداکتور ران را درگیر می‌‌کند و باعث تقویت عضلات سرینی بزرگ و عضلات سرینی کوچک می‌‌شود. برای انجام این تمرین باید به صورت زیر عمل کنید:

  • روی زانوی سالم خود هم شبیهبه یک روان شما روی روند دیگر قرار بگیرد و زانوی شما با زاویه ۴۵ درجه خم شود تا عضلات مرکزی شما درگیر شود.
  • سر خود را روی بازوی زیرین خود قرار دهید و از بازوی بالایی خود برای ایجاد تعادل استفاده کنید.
  • در طول تمرین پای راست خود را روی پای دیگر قرار دهید و به آرامی تا جایی که می‌توانید زاویه بالایی خود را تا حد امکان بدون تکان دادن قسمت پایین کمر و لگن بالا بیاورید.
  • به آرامی زانوی بالایی خود را به نقطه شروع برگردانید. این تمرین را ۲ تا ۳ مرتبه و هر مرتبه ۸ تا ۱۲ بار تکرار کنید.

نکته: ممکن است در هنگام انجام این تمرین ران بالایی شما به سمت عقب برگردد و شما باید کاملا دقت کنید که ران خود را تا حد امکان روی ران دیگر خود نگه دارید. اگر احساس می‌کنید که انجام دادن این حرکت خیلی ساده است یک عدد باند کشی را دور ران خود قرار دهید و سپس شروع به ورزش کردن نمایید.

خم کردن پا  

تمرین خم کردن پا برای پارگی مینیسک 

این تمرین ورزشی باعث تقویت عضلات پشت ران می‌شود. برای انجام این تمرین باید به صورت زیر عمل کنید:

  • روی شکم خود دراز بکشید و پاهای خود را صاف نگه دارید می‌توانید پیشانی خود را روی بازویتان قرار دهید.
  • به آرامی زانوی خود را خم کنید تا بتوانید پای آسیب دیده خود را به سمت باسن هدایت کنید.
  • به آرامی پای خود را به سمت زمین پایین بیاورید.
  • این تمرین را ۲ تا ۳ مرتبه و هر مرتبه ۸ تا ۱۰ بار تکرار کنید.

نکته: در صورتی که در هنگام انجام این تمرین دچار هرگونه دردی شدید از خم کردن بیش از حد زانوی خود اجتناب کنید و در صورتی که در ادامه پیدا کرد از ورزش کردن خودداری نمایید.

اگر دچار پارگی مینیسک زانو شده‌اید از انجام دادن این تمرینات خودداری کنید  


معمولاً پزشک و شما توصیه می‌‌کند که اگر دچار پارگی مینیسک زانو شده اید از انجام دادن برخی تمرینات ورزشی خاص خودداری کنید زیرا این تمرینات ورزشی فشار بسیار زیادی را به زانو ناپایدار شما وارد می‌کنند. پس از انجام دادن تمریناتی که با حرکات چرخشی، اسکات کامل یا خم شدن همراه هستند خودداری کنید. در صورتی که هر گونه تمرین ورزشی باعث بروز درد در شما شده است یا منجر به ناپایداری زانوی شما شده باید فوراً از ادامه دادن آن خودداری کنید.

پیشگیری از پارگی مینیسک زانو


اگرچه نمی‌توان در تصادفات خودرویی از بروز آسیب دیدگی زانو جلوگیری کرد می‌‌توان با رعایت موارد زیر از پارگی مینیسک زانو پیشگیری نمود:

  • انجام دادن حرکات کششی و گرم کردن بدن قبل از شروع فعالیت ورزشی
  • انجام دادن تمرینات ورزشی برای تقویت عضلات اطراف زانو
  • اجتناب از افزایش ناگهانی شدت تمرینات ورزشی
  • پوشیدن کفش مناسب و راحت و متناسب با نوع فعالیت ورزشی
  • استفاده از زانوبند در هنگام انجام فعالیت‌های ورزشی از قبیل آن دسته از تمرینات ورزشی که احتمال آسیب دیدگی زانو در آنها وجود دارد به ویژه اگر شما قبلاً سابقه آسیب دیدگی زانو را دارید
دسته‌ها
مقالات

گودی کمر: علل ،علائم و درمان لوردوز با حرکات اصلاحی کایروپراکتیک

لوردوز که به عنوان گودی کمر نیز شناخته می‌شود، شرایطی است که شامل یک انحنای بیش از حد گردن و پایین ستون فقرات می‌شود. یک ستون فقرات سالم باید از سه منحنی طبیعی بین گردن و کمر تشکیل شده باشد. این انحنای ستون فقرات به جذب شوک کمک می‌کند و همچنین به حمایت از سر در هنگام فعالیت‌های استاتیک و بدنی کمک می‌کند. اگرچه، هنگامی که انحنای بیش از حد در ستون فقرات وجود داشته باشد، فشار بیش از حدی به ستون فقرات وارد می‌کند که می‌تواند منجر به آرتروز، فتق دیسک و فشردگی اعصاب شود.

افراد مبتلا به گودی کمر، اغلب دارای قوس قابل مشاهده یا “گودی” در قسمت تحتانی کمر هستند، و وقتی کاملاً صاف بایستند، به نظر می‌رسد که شانه‌ها در راستای پشت مفصل ران قرار دارند. افرادی که مبتلا به گودی کمر هستند ممکن است به دلیل درد ناشی از این انحنا، مشکلاتی در هنگام استراحت در پشت خود داشته باشند.

بیشتر موارد لوردوز نیاز به مراقبت‌های پزشکی خاصی ندارند. شما می‌توانید این وضعیت خود را به تنهایی اصلاح کنید. برای حفظ وضعیت مناسب بدن، باید تمرینات و حرکاتی منظمی انجام دهید. اگر درد دارید یا مشکل گودی کمر شما شدید است، برای تشخیص علت آن می‌توانید به پزشک مراجعه کنید. بسته به تشخیص پزشک، وی ممکن است شما را به یک متخصص کمر یا یک فیزیوتراپیست ارجاع دهد. گاهی اوقات گودی کمر می‌تواند نشانه‌ای از عصب فشرده شده، تحلیل و تخریب استخوان در ستون فقرات یا آسیب دیدگی دیسک باشد. پزشک معاینه فیزیکی را روی شما انجام می‌دهد. از شما سؤال می‌کند که درد شما چه زمانی آغاز شده است و چگونه فعالیت‌های روزانه شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، پزشک شما همچنین ممکن است ازعکس رادیولوژی یا تصویربرداری دیگری از ستون فقرات شما برای کمک به تشخیص استفاده کند. همچنین ممکن است یک تست عصبی و آزمایش‌های دیگری روی شما انجام شود.

ساختار ستون فقرات و علل گودی کمر 


ساختار ستون فقرات و علل گودی کمر

ستون فقرات ما به منظور کاهش شوک و توزیع وزن به طور مساوی در طول پشت، به طور طبیعی خمیده است. اگرچه، در وضعیت لوردوز یا گودی زیاد کمر، منحنی‌های لوردوتیکی طبیعی در ستون فقرات خیلی زیاد شده که باعث درد و گاهی اسپاسم در عضلات کمر می‌شوند.

اگرچه گودی کمر، بیشتر در ناحیه‌ی پایین کمر رخ می‌دهد، اما می‌تواند در ستون فقرات گردنی نیز ظاهر شود. چند علت مختلف برای گودی کمر وجود دارد. در پایین به برخی از این علت‌ها می‌پردازیم.

گودی کمر می‌تواند در حین رشد جنین اتفاق بیفتد که تفاوت قابل توجهی بین ضخامت قسمت‌های جلوی و پشت دیسک‌های گردنی ایجاد می‌شود. این وضعیت اغلب در دوران بلوغ بدتر می‌شود و تا زمانی که فرد به اوایل 20 سالگی رسیده است، خیلی معلوم و واضح نیست. زنان باردار معمولاً این وضعیت را تجربه می‌کنند، وقتی که وزن جنین بیشتر در قسمت جلوی بدن او به قسمت پایین کمر مادر کشیده می‌شود. اسپوندیلولیستزیس (Spondylolisthesis) یا لغزش مهره کمر ، وضعیتی ست که یک مهره بر روی دیگری می‌لغزد، می‌تواند در این اختلال نیز نقش داشته باشد. گودی کمر در بزرگ‌سالان مسن به دلیل آرتروز یا تخریب ستون فقرات ممکن است رخ دهد، اگرچه در بیشتر افراد مسن و بزرگ‌سال، احتمالاً بیشتر به دلیل عدم تعادل در قدرت عضلات و عدم تعادل در طول نواحی کمر و لگن می‌باشد.

علائم 


فرد مبتلا به لوردوز یا گودی کمر، یک حالت برگشته بودنی در ناحیه‌ی پایین کمر خواهد داشت که باعث ایجاد باسنی برجسته می‌شود. بیمار مبتلا به گودی کمر، در هنگام قرار گرفتن روی سطح سخت، فضای قابل توجهی بین قسمت پایین کمر خود و سطح سخت خواهد داشت. گودی کمر گاهی اوقات می‌تواند باعث بروز درد شود که بر تحرک و دامنه حرکت تأثیر می‌گذارد. بسته به اینکه گودی کمر ناشی از یک بیماری زمینه‌ای می‌باشد یا خیر، علائم ممکن است متفاوت باشد.

تشخیص 


تشخیص گودی کمر

پزشک کار تشخیص گودی کمر را با بررسی سابقه‌ی پزشکی کامل بیمار، معاینه بدنی و آزمایش‌های تشخیصی انجام می‌دهد. پزشک شما سابقه‌ی کاملی از دوران جنینی و تولد بیمار را به دست می‌آورد و از بیمار سؤال می‌کند که آیا سایر اعضای خانواده دچار گودی کمر هستند یا خیر.

روش‌های تشخیصی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • رادیولوژی. این آزمایش تشخیصی از پرتوهای انرژی الکترومغناطیسی نامرئی برای تولید تصاویری از بافت‌های داخلی، استخوان‌ها و اندام‌ها بر روی فیلم استفاده می‌کند. این تست برای اندازه‌گیری و ارزیابی منحنی استفاده می‌شود. با استفاده از عکس رادیوگرافی کامل از ستون فقرات، پزشک یا رادیولوژیست، زاویه منحنی ستون فقراتتان را اندازه‌گیری می‌کند. غالباً بر اساس این اندازه‌گیری می‌توان روش درمانی مناسب را تعیین کرد.
  • اسکن استخوان. اسکن استخوان یک روش تصویربرداری هسته‌ای است که برای ارزیابی هرگونه تغییرات دژنراتیو و یا آرتروز در مفاصل؛ برای تشخیص بیماری‌ها و تومورهای استخوانی؛ برای تعیین علت درد یا التهاب استخوان انجام می‌شود. این آزمایش برای رد هرگونه عفونت یا شکستگی می‌باشد.
  • تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI). این روش تشخیصی از ترکیبی از آهنرباهای بزرگ و رایانه برای تولید تصاویر دقیق از اندام ها و ساختارها در بدن استفاده می‌کند. این آزمایش برای رد هرگونه ناهنجاری مرتبط با نخاع و اعصاب انجام می‌شود.
  • اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT اسکن). این یک آزمایش تصویربرداری است که از اشعه X و یک رایانه برای تهیه تصاویر دقیقی از بدن استفاده می‌کند. سی تی اسکن جزئیات استخوان‌ها، ماهیچه‌ها، چربی‌ها و اندام‌ها را نشان می‌دهد. سی تی اسکن نسبت به پرتونگاری ایکس (همان رادیولوژی) جزئیات بیشتری را نشان می‌دهد.
  • آزمایش خون: تشخیص زود هنگام و به موقع گودی کمر برای موفقیت در درمان مهم است. متخصصان اطفال یا پزشکان عمومی در مراکز بهداشت و حتی برخی از برنامه‌های سلامت در مدارس ، معمولاً علائم وجود گودی کمر را بررسی می‌کنند.

درمان دستی برای گودی کمر 

درمان دستی یا کایروپراکتیک اغلب به کاهش یا از بین بردن کمردرد ناشی از گودی کمر کمک می‌کند. پزشک ممکن است برای کاهش درد، از تنظیمات کایروپراکتیک (دست‌کاری نخاعی) استفاده کند و به بازیابی دامنه‌ی حرکتی بهینه فرد کمک کند. اما مگر در مواردی که شرایط به اندازه‌ای شدید باشد که فرد نیاز به جراحی داشته باشد (که معمولاً شامل فیوژن ستون فقرات است)، تمرینات کششی و توان‌بخشی، خاص‌ترین روش درمانی برای اصلاح گودی کمر است. گودی کمر به دلیل عدم تعادل موجود در مجموعه‌ای متشکل از چهار ماهیچه است، دو مجموعه از آن‌ها خیلی سفت و دو مجموعه‌ی دیگر ضعیف و شل بوده و نیاز به سفت شدن دارد: عضلات بازکننده‌ی بالا تنه (یا پاراسپینال) و عضلات فلکسور(خم کننده) لگن (خصوصاً عضلات الیوپواز) نیاز به کشش دارند وعضلات شکم و عضلات بازکننده ی لگن (علی الخصوص همسترینگ و گلوتئوس ماکسیموس) نیاز به تقویت دارند.

تمرین‌های زیر برای کشش یا تقویت این  گروه‌های عضلانی مفید هستند:

حالت گربه 

این حرکت برای کشش و بلندتر کردن ستون فقرات مفید است، این تمرین باید ضمن حفظ فشار در شکم و دم و بازدم منظم انجام شود. برای شروع، به راحتی روی حالت چهار دست و پا قرار بگیرید. ستون فقرات خود را مانند گربه به بیرون گرد کند و بالا ببرید، مراقب هر گونه فشار و تنشی باشید و در صورت بروز هرگونه دردی، تمرین را متوقف کنید. این حالت را برای 15-30 ثانیه نگه دارید و حداقل 3 بار تکرار کنید.

حرکت بچه 

حرکت بچه برای تقویت ستون فقرات و درمان گودی کمر

این تمرین برای کشش عضلات کمر شما مؤثر است. برای شروع روی حالت چهار دست و پا قرار بگیرید و پشتتان را تا جایی به عقب رها کنید تا زمانی که روی پاشنه‌های خود بنشینید، در حالی که دست‌هایتان را به سمت جلو می‌کشید. می‌توانید پیشانی خود را روی مت ورزشی زیر پایتان قرار دهید، یا یک بالش کوچک یا بلوک یوگا استفاده کنید. مجدداً، مراقب هرگونه درد و تنشی باشید. اگر احساس می‌کنید در این تمرین احساس درد دارید، تمرینتان را متوقف کنید و با پزشک مشورت کنید.

کشش عضلات فلکسور(خم کننده) لگن

کشش عضلات فلکسور(خم کننده) لگن برای تقویت ستون فقرات و درمان گودی کمر

بر روی یک زانو روی زمین  بنشینید ، در حالی که  باسنتان روی زانو بر روی زمین قرار می‌گیرد و پای دیگرتان در جلوی شما قرار دارد، به طوری که زانو درست در بالای کف پایتان قرار داشته باشد. سپس باسن خود را به آرامی بکشید تا زمانی که احساس کشیدگی از لگن داخلی خود تا ران خود کنید. این حالت را حدود 30 ثانیه نگه دارید و سه تا پنج بار تکرار کنید. این کشش را با زانوی دیگر بر روی زمین تکرار کنید.

پزشک با شما همکاری خواهد کرد تا اطمینان حاصل کند که تمرینات توصیه شده برای سطح فعالیت فعلی شما مناسب است یا خیر. به شما در هر موقعیتی آموزش داده می‌شود تا اطمینان حاصل شود که می‌دانید چه کششی مناسبی را باید احساس کنید. برای بیمارانی که  مشکلات دیگری در مناطقی از بدنشان دارند، تغییراتی نیز ایجاد می‌شود که برای درمان این مناطق نیز مناسب خواهد بود.

نکته دیگری که باید هنگامی که تحت درمان قرار بگیرید، در نظر گرفته شود این است که آیا مبلمان و سبک زندگی شما در این شرایط نقش دارند یا خیر. غالباً برای تصحیح صندلی‌هایی که باعث تشدید وضعیت ضعیفتان می‌شوند، ارگونومی محیط کارتان باید تنظیم شود. صندلی‌های راحتی برای استراحت شاید در پایان یک روز سخت، بسیار آرام‌بخش باشد اما ممکن است در کمردردی که شما را در شب بیدار نگه می‌دارد نیز نقش داشته باشد. اگر در حال تنظیم و تغییر دادن وضعیت خود هستید، اطمینان حاصل کنید که وسایل محیط زندگی‌تان برای وضعیتتان متناسب هستند.

جراحی برای گودی کمر 


اگر برای اصلاح گودی کمر و تثبیت ستون فقرات به عمل جراحی نیاز دارید، پزشکان معمولاً عمل جراحی را در دو قسمت جلویی و پشت ستون فقرات انجام می‌دهند. این عمل به آن‌ها کمک می‌کند تا ناهنجاری را بهتر اصلاح کنند. در این عمل جراحی، پزشک:

  • قلاب‌ها یا پیچ‌هایی را در استخوان‌های کمر (مهره‌ها) قرار می‌دهد.
  • مفاصل بین استخوان‌ها را جدا می‌کند.
  • یک میله فلزی را به قلاب یا پیچ وصل می‌کند.
  • ستون فقرات بیمار را مجدداً به جای خود برمی‌گردند.
  • پیچ‌ها یا قلاب‌ها را محکم می‌کند تا مطمئن شود که به طور محکم به میله چسبانده شده‌اند.
  • یک پیوند استخوانی را در امتداد ستون فقرات قرار می‌دهد تا مهره‌ها در کنار هم رشد کنند.

برای جلوگیری از گودی کمر چه کارهایی می‌توانید انجام دهید؟ 


معمولاً با تمرینات صحیح برای وضعیت بدن می‌توانید از گودی کمر جلوگیری کنید. صاف نگه داشتن ستون فقرات، از وارد شدن فشار در گردن، لگن و پاها که ممکن است بعداً منجر به مشکلاتی شود، جلوگیری می‌کند. در اینجا چند نکته دیگر برای کمک به جلوگیری از این بیماری آورده شده است:

  • اگر نگران مدیریت وزن خود هستید، یک برنامه کاهش وزن را شروع کنید. در صورت نیاز به کمک، با پزشک خود مشورت کنید.
  • اگر در طول روز زیاد بنشینید، در بازه‌های زمانی کمی استراحت داشته باشید، از جایتان بلند شوید و کمرتان را کشش دهید.
  • اگر مجبورید برای مدت طولانی بایستید، به طور دوره‌ای وزن خود را از یک پا به پای دیگر یا از پاشنه‌های پا به انگشتان خود تغییر دهید.
  • . وقتی روی صندلی می‌نشینید، کف پایتان صاف روی زمین باشد.
  • از یک بالش یا حوله رول شدن برای تکیه دادن کمرتان در هنگام نشستن استفاده کنید.
  • کفش‌های پاشنه کوتاه و راحت بپوشید.
  • یک برنامه ورزشی منظمی را در پیش بگیرید.